Anna Maria Blixt - Venus Jupiter and the Moon (2010)

Toen ik Anna Maria Blixt hoorde zingen op Two Peas in a Pod moest ik onwillekeurig denken aan Dolores O'Riordan van The Cranberries.
Dat beeld heeft me bij verdere beluistering niet meer los gelaten.
Venus Jupiter and the Moon bevat een beetje pop, een vleugje folk, lichte bluesy/jazzy tonen en die zang.... ja dat is toch echt wel een beetje die van Dolores. En net als bij The Cranberries heb ik bij deze zangeres het gevoel dat het allemaal wat veilig is, wat kleurloos soms terwijl het tegelijkertijd heel degelijk klinkt.
Misschien is dat ook wel het probleem bij dit soort albums: niks mis met degelijk, maar het kan soms ook wel wat saai worden hierdoor.
Dan draai ik nog liever een lekker popplaatje die misschien wat meer 'not done' is in vergelijk met albums als deze.
Dit soort muziek kun je makkelijk opzetten als je bezoek krijgt die niet veel op heeft met muziek. Die zullen dit wel gedurfd vinden en vragen wie het is. En laten we eerlijk zijn: soms is dat helemaal niet zo erg.
Er is niks mis met het draaien van de akoestische klanken die we hier soms voorgeschoteld krijgen. En als achtergrondmuziek fungeert het ook alleraardigst.
Anna Maria Blixt heeft me helaas nog niet volledig weten te overtuigen met Venus Jupiter and the Moon, maar zou in de toekomst misschien nog wel eens kunnen verrrassen. Ze moet de boel dan wel een beetje meer spicy serveren.
Overigens vind ik de covers Call Me Al en Dancing in the Dark goed geslaagd.