Uriah Heep - Firefly (1977)

Firefly uit 1977 van Uriah Heep.
Ik kan mij nog goed herinneren dat de verwachtingen bij mij hoog gespannen waren bij het verschijnen bij dit album. De groep had 1 jaar voor verschijnen op Pinkpop gestaan en de plaat High and Mighty afgeleverd. Een goed Uriah Heep album.

Hoe zou de groep klinken met nieuwe bassist Trevor Bolder en zanger John Lawton (ex-Les Humphries Singers)?
Het resultaat was een typisch Uriah Heep album met wat meer melodisch en zoetsappiger materiaal. Te horen is dat Lawton een iets rijkere stem heeft dan Byron. Het songmateriaal is buitengewoon lekker, maar als je op het oude beukwerk zit te wachten was dit niet de plaat waar je als Heep-fan op zat te wachten.
Ik geniet nog steeds van deze plaat. De heerlijke soulvolle stem van Lawton, vooral in Wise Man. Who Needs Me is er een in de oude Heep traditie. Sympathy is terecht nog op single uitgebracht. Ze waren vooral op de Duitse TV veel te zien en ik denk dat de plaat daar meer deed dan in Nederland.
Al met al een plaat met bijzonder veel sfeer. De opvolger Innocent Victim was voor mij een teleurstelling en bracht de lp ook terug naar de winkel kan ik mij goed herinneren...
Mager materiaal, wat de hele discografie van UH een beetje tekent helaas. Maar desalnietemin een uitstekende liveband en dito reputatie!

Lawton heeft wat meer gruis in zijn stem dan de expressievere Byron. "Bijzonder veel sfeer" betekent in Wise Man vooral associaties met kampvuren op niet al te zwoele zomeravonden onder een flonkerende sterrenhemel en dan maar citeren uit Marx, Mao, Heidegger, de Baghwan of welke politieke/religieuze wijsneus dan ook.
Lawton zingt prima, maar het resultaat is overspannen drama om niets. En dat komt door de magere compositie. Hensley is mi de hoofdverantwoordelijke: hij gaat verder waar hij op High and Mighty gebleven was en dat is de verkeerde kant op.

Ook het titelnummer heeft veel te veel "sfeer". Na bijna drie minuten komt Box pas een keer langs met zijn gitaar; de riff is niet bijzonder interessant, zelfs niet voor de kleine twee minuten die hij mag spelen. Dan halen ze zelfs de collagetechniek van Paradise/The Spell en The Magician's Birthday weer van stal.
Met een paar kleine aanpassingen had Abba dit ook kunnen spelen en die schreven soms nog interessanter ook.

Sterk album. Kan er geen slecht nummer op ontdekken.
Vooral de zang vind ik erg goed gedaan.
Mijn favs: Been away too long, Wise man, Sympathy

De beste plaat uit de Lawton-era

De man met de wijkende haargrens had de ondankbare taak de schoenen van Byron te vullen en op deze plaat (die nog niet de glam-elementen bevat die Fallen Angel teveel heeft) gaat het allemaal redelijk tot goed.

Andere nieuweling is Trevor Bolder (die met uitzondering van een paar jaar in jaren 80) bij de band blijft.

De songwriting is in your face en recht door zee en ligt een beetje in het verlengde van Return to Fantasy.

Over het geheel genomen is dit een prima rockplaat met lekkere songs van beukend tot episch en mysterieus.

Met The Hanging Tree, Sympathy en Firefly zijn klasse-songs.
Who Needs Me is een stampende boogierocker, geschreven door Kerslake.
Wise Man is een ballad waarop Lawton laat zien toch behoorlijk wat in huis te hebben.
Rollin' On heeft een heerlijke slide-solo die doet denken aan The Spell van Demons and Wizards.
Firefly bestaat uit 3 segmenten waarvan het eind lekker soul aandoet.

Al om al een goede revanche na het teleurstellende High & Mighty.

Firefly vind ik een geslaagd album. Het is wel wat zoetsappiger in vergelijking met het oude werk, maar het songmateriaal vind ik erg sterk (ik kan eigenlijk nergens een echt zwak nummer ontdekken). En net zoals op Innocent Victim weet John Lawton met zijn zang zelfs de minder interessante nummer nog aardig omhoog te trekken. Ik vind hem een goede vervanger voor David Byron. Ook qua variatie vind het album goed: rockers en ballads worden mooi afgewisseld. Mijn favoriete nummers: The Hanging Tree, Been Away Too Long, Who Needs Me, Wise Man (prachtig gezongen!!), Do You Know.

Ik was weer even wat aandacht aan het besteden aan Lawton-era Uriah Heep...

Een ding dat opvalt bij Heep, is dat ze nooit een zwakke zanger hebben gehad... Ik noem David Byron, Ken Hensley, John Wetton, John Lawton, John Sloman, Pete Goalby en Bernie Shaw.

John Lawton past prima bji de songs die de band schrijft tussen 1977 en 1979... Wie weet hoe Conquest had geklonken met Lawton... Geen idee...

Firefly heeft bij een streepje voor op Fallen Angel en Innocent Victim... Misschien door de mysterieuze hoes of de toch wat mystiek aandoende songs als Firefly en Wise Man.

Er wordt ook stevig gerocked middels bijv. Who Needs Me...

L:O:L


Ik ben best een Heepfan, en vind dat op alle albums die ik ken (stuk of 7, allen uit de 70s) meerdere goede tot zeer goede songs te vinden zijn. Hier bijvoorbeeld "The Hanging Tree" en "Sympathy": geweldig. Nee, zo maakte Abba ze niet (en ik ben ook Abba fan)

Ken Hensley kwam hier met sterk songmateriaal op de proppen. The Hanging Tree opent veelbelovend waarna Been Away Too Long een eerste hoogtepunt is. Who Needs Me werd opmerkelijk genoeg geschreven door Lee Kerslake; de drummer schreef een leuke, vlotte rocker. De ballade Wise Man is niet mijn favoriet maar toch wel een goed nummer.
Do You Know rockt lekker door maar het echt sterke werk moet nog komen: Rollin'On en Sympathy zijn hier favoriet en met het fraai uitgesponnen titelnummer sluit de plaat bevredigend af.

Lawton klinkt goed en past ook bij Heep. Bolder is gewoon een geweldige bassist. Er staat alleen geen uitgesproken Heep klassieker op.

Redelijk album van Uriah Heep.
Ik vind het alleen ongelofelijk dat het bonus nummer:
A far better Way niet op het reguliere album staat.
Wereldnummer

Pas de remaster en expanded edition gekocht, en vooral door de eerste 4 bonustracks, een halfje verhoogd.

Roger Glover prees Lawton aan nadat die voor hem Little Chalk Blue had ingezongen. Een prima vervanging al heeft hij een minder karakteristiek stemgeluid dan Byron. Muzikaal zit het ook wel goed. Geen toeters en bellen maar focus op het schrijven van sterke nummers die wat aan de glorieuze begindagen doen denken.

78/100

Waar ik Uriah Heep met John Lawton (Les Humphries Singers) eerlijk gezegd had afgeschreven kom ik daar nu op terug
Heb deze CD na meer dan 25 jaar weer eens uit de kast getrokken en geef ruiterlijk toe dat nummers als The Hanging Tree ,Wise Man ,Sympathy & Firefly best wel goed zijn ,de rest is wel wat minder maar je kan niet alles hebben
Wat me ook opvalt is dat als je een CD neer zet en je gaat 25 jaar zware shag lopen paffen dat de bovenkant er anders uitziet dan de onderkant

64/100

Wordt nog steeds veel door mij gedraaid dus >> hoge score.
Kan mijn vinger er niet op leggen waarom, maar alles klopt op dit album.

Een heerlijk album van Uriah Heep. Prima zanger en heerlijk gitaarwerk.
Leuk album!

Jammer dat Byron hier geen meer van uitmaakt. Hij is voor mij onlosmakelijk verbonden met de TOP tijd van Uriah Heep

Lol Abba, ik moet zeggen juist tijdens de rock nummers kan ik me dat ietwat voorstellen: Do You Know, Who Needs Me. Ik kan me voorstellen dat Abba daarmee overweg had gekund. Maar goed, allebei de bands hebben geweldige samenzang ook.

Deze plaat is altijd favoriet geweest bij mij, de sfeer, de zang, de nummers gewoon. Alles. "Been Away Too Long" is een absolute topper, net als "Sympathy" (wat een zanger) en de sublieme opener "The Hanging Tree". Soms denk ik wel eens, Lawton perst weleens teveel, heeft 'ie niet nodig, het is een absolute topzanger. Maar het is zijn stijl, op ander momenten is hij zo helder als een merel en bijzonder krachtig.
Zoals ik al zei, de sfeer op de plaat is prachtig, aangesterkt met "Wise Man" en de afsluiter, dan heb je wat mij betreft een top album te pakken.

En oh ja, de opmerking over "A Far Better Way" ondersteun ik helemaal, ik hoorde die voor het eerst toen ik de A Time Of Revelation box kocht, zonder te overdrijven... dat nummer heb ik tientallen keren aangehad, één van hun allerbeste nummers in mijn oren, met een bijzonder excellerende Lawton!