Vinicio Capossela - L'Indispensabile (2003)
Alternatieve titel: Best of Vinicio Capossela
mijn stem
1 stem
Italië
Folk / Jazz
Label: WEA
-
Si è Spento Il Sole (2:28)
-
Marajà (3:29)
-
Il Ballo Di San Vito (3:26)
-
Zampanò (3:02)
-
Morna (4:56)
-
Corre Il Soldato (4:01)
-
Ultimo Amore (6:50)
-
Che Cossè L'Amor (4:17)
-
Tanco del Murazzo (5:16)
-
Con Una Rosa (5:24)
-
Modì (4:21)
-
Non è L'Amore Che Va Via (4:08)
-
Il Corvo Torvo (3:20)
-
Malamerica (3:19)
-
Scivola Vai Via (4:31)
-
...e Allora Mambo (3:32)
-
Una Giornata Senza Pretese (3:27)
-
All'Una E Trentacinque Circa (5:24)
0
geplaatst: 30 april 2010, 23:45 uur
In mijn zoektocht naar Italiaanse muziek kwam ik al snel uit bij Fabrizio De André die ik in no time heel hoog had zitten. Deze zanger kan de vergelijking doorstaan met onze eigen Boudewijn de Groot.
Hij was tevens een mooi doorgeefluik richting Vinicio Capossela.
Omdat ik niet goed wist waar ik moest starten leek me een verzamelaar wel handig. Okay: hij is al zeven jaar oud en daardoor ben ik toen ook doorgegaan met veel recenter werk Da Solo.
Capossela ving mijn aandacht doordat hij regelmatig in één adem genoemd werd met Tom Waits. Zelf wil ik meer richting Paolo Conte denken en zelfs Roy Paci komt bij me naar boven. Waits is ruwer en harder dan Capossela, die ik wat sfeervoller vind. Toch snap ik de raakvlakken wel: de muziek van beide heren ademt soms een zelfde soort sfeer uit (alhoewel ik dat op Da Solo net nog even meer zo hoor dan op het meeste werk hier). Die van Capossela is gewoon meer overgoten met een zuidelijke Italiaanse saus. De typische 'sound' uit dat land is goed terug te horen in zijn muziek en zorgt voor het grote verschil tussen Waits en hemzelf.
De stem van deze italiaanse zanger is minder rauw maar is zeker ook niet in te delen bij de mooizingers. Maar dat maakt totaal niet uit: hij weet je helemaal op te zuigen in zijn muzikale verhaaltjes en daar is het goed toeven.
Het zou mooi zijn als deze zanger meer bekendheid gaat krijgen en ik hoop er een klein beetje aan mee te mogen werken door hier de loftrompet te steken.
Bij deze!
L' Indispensabile is het beluisteren meer dan waard en omdat het een verzamelaar is krijg je een alleraardigst beeld van de wereld van Vinicio Capossela.
Hij was tevens een mooi doorgeefluik richting Vinicio Capossela.
Omdat ik niet goed wist waar ik moest starten leek me een verzamelaar wel handig. Okay: hij is al zeven jaar oud en daardoor ben ik toen ook doorgegaan met veel recenter werk Da Solo.
Capossela ving mijn aandacht doordat hij regelmatig in één adem genoemd werd met Tom Waits. Zelf wil ik meer richting Paolo Conte denken en zelfs Roy Paci komt bij me naar boven. Waits is ruwer en harder dan Capossela, die ik wat sfeervoller vind. Toch snap ik de raakvlakken wel: de muziek van beide heren ademt soms een zelfde soort sfeer uit (alhoewel ik dat op Da Solo net nog even meer zo hoor dan op het meeste werk hier). Die van Capossela is gewoon meer overgoten met een zuidelijke Italiaanse saus. De typische 'sound' uit dat land is goed terug te horen in zijn muziek en zorgt voor het grote verschil tussen Waits en hemzelf.
De stem van deze italiaanse zanger is minder rauw maar is zeker ook niet in te delen bij de mooizingers. Maar dat maakt totaal niet uit: hij weet je helemaal op te zuigen in zijn muzikale verhaaltjes en daar is het goed toeven.
Het zou mooi zijn als deze zanger meer bekendheid gaat krijgen en ik hoop er een klein beetje aan mee te mogen werken door hier de loftrompet te steken.
Bij deze!
L' Indispensabile is het beluisteren meer dan waard en omdat het een verzamelaar is krijg je een alleraardigst beeld van de wereld van Vinicio Capossela.
* denotes required fields.
* denotes required fields.