De eerste platen die ik van Judas Priest kende waren Screaming for Vengeance en Defenders of the Faith. Daarmee had ik meteen de beste platen uit het oevre te pakken, zo ben ik nog altijd van mening. Als twaalfjarige metalhead vond ik 'the best of Judas Priest' een onweerstaanbare albumtitel en schafte 'm aan. Maar dat viel even tegen. Dit is nog het 'oude' Priest met het gortdroge gitaargeluid en ook de produktie is zo kaal als een maanlandschap. Maar later ben ik dit toch wel gaan waarderen. Het songmateriaal is eenvoudigweg ijzersterk. Dat kun je goed terughoren op Unleashed in the East, waarop o.a. the Ripper, Diamonds and Rust en Victim of Changes (!!!) klinken zoals ze moeten klinken.