Guitar Masters (1989)

Een compilatie die samengesteldis uit de beteregitaristen die Roadrunner toen onder zijn hoede had. Het 8 min. durende Forbidden City van Marty Friedman, met Deen Castronovo op drums, is meteen het mooiste v/d plaat. Castranovo valt ook te horen op The Villa door Dr. Mastermind, waar ene Kurt James het gitaartalent is.
Marty Friedman valt samen met Jason Becker te horen in Cacophony.
Racer X met Scarified heeft Paul Gilbert op gitaar en Scott Travis op drums.
Vicious Rumours schittert met Digital Dictator, en zoals meer namen van dit album valt die band origineel onder Shrapnel Records.

Een lijvige lap tekst kan ik schrijven over deze plaat die ik onlangs voor een heel zacht prijsje op vinyl kon kopen. Ik ga me inhouden. Instrumentale muziek zegt mij niet zoveel, behalve de krakers Joe Satriani, Vinnie Moore en Tony McAlpine ken ik niet zo veel van die scene. Ik hoor deze gitaarcapriolen liever in echte nummers met kop en staart. Instrumentale muziek van dit kaliber kan vermoeiend op me overkomen en zeker aan de lichtsnelheden waarmee deze heren spelen. Ik heb een goede kameraad die vroeger stapelgek was van dit soort muziek en haast alles van deze supergitaristen verzamelde. Waar zijn trouwens de dames axeshredders in ons wereldje?

Label is het Nederlandse Roadrunner, ik veronderstel in Europese licentie van het Amerikaanse label Shrapnel, waar ene Mike Varney de scepter zwaaide, bekend voor zijn eeuwige zoektocht naar spectaculaire gitaristen maar ook bekend van het Shrapnel standaardgeluid: donderende drums en de gitaren prominent op de voorgrond. Ofschoon ik deze heren allemaal wel van naam ken, blijven volgende namen om overduidelijke redenen bij mij hangen: Marty Friedman die later bij Megadeth ging spelen en heel zeker Vicious Rumors die één van mijn favoriete albums heeft gemaakt, het spectaculaire Digital Dictator uit 1988 en trouwens door mij gekozen in ronde één van de topic Het Metal Album van de Week.

Instrumentale plaat behalve dan West World van Apocrypha, Digital Dictator van Vicious Rumors, X-Ray Eyes van Cacophony en The Villa van Dr. Mastermind. Deze blijven mij het meest bij omdat er gezongen wordt, de rest is ook overdonderend maar blijft niet hangen. Beste worp op deze plaat is het nummer van Vicious Rumors met de schitterende zanger Carl Albert die ons veel te vroeg heeft verlaten. Hm, heb ik toch weer een lappeke tekst…

Ik heb deze plaat ook wel eens in mijn hand gehad. Gehuurd bij een bib, denk ik. Ten eerste is deze plaat niet meer dan een reclame folder voor shrapnel records, maar het half om half (lees instrumentaal - band) gehalte is behoorlijk irritant. Ook het verschil in geluid tussen de verschillende nummers (dof - schel) maakt het een onsamenhangend "geheel". In die tijd vond ik het nog niet eens de moeite om deze cd op een cassette bandje te zetten. Alleen geschikt als bierviltje.