Lou Barlow - Emoh (2005)

live istie een stuk beter ook een beetje nukkig maar dat past goed bij zn liedjesteksten leuke plaat dus maar vooral live zien......

Met EMOH brengt Barlow nu eens niet zijn songs uit als Sebadoh, Folk Implosion of Sentridoh, maar gewoon onder zijn eigen naam...

Met deze plaat bewijst Barlow, wat velen die zijn werk met "Sentridoh", "Lou Barlow and his acousitic Sentridoh" en "Lou Barlow and his Sentridoh", alsook de Folk Implosion en Sebadoh -fans al lang wisten: de man kan verdorie songs schrijven! Of ze nu omgeven zijn van een ruw gitaarrock randje of ze intimistischer zijn.. Klasse.

Tja, het nukkige karakter van Barlow.. inderdaad...

Maar goed: een knappe plaat dus van Lou Barlow...

Ben eens benieuwd of we nog op nieuw werk van Folk Implosion/ Sebadoh/ Sentridoh/ Barlow mogen wachten nu ie weer met Dinosaur Jr. aan het touren is....

Soms begrijp ik het even niet. Dan zou ik willen schreeuwen: LOU BARLOW LUISTEREN ! Die man heeft zo-, zóveel prachtige liedjes achter z'n naam staan. Hier, neem deze EMOH nou. Dit keer niet lo-fi, maar helder geproduceerd en bevat maar liefst 13 uitstekende songs. 1 minder sterke, maakt niet uit welke.
Barlow luisteren, Barlow luisteren, Barlow luisteren....
(en daarna Sentridoh, Barlow's Sebadoh-bijdragen en zeker ook Folk Implosion).

Vandaag de vinyl versie binnen gekregen en die is ZWAAR...

ziet er ook mooi uit

Dit jaar komt het vervolg van dit album uit. En tevens een nieuwe Dinosaur Jr. plaat. Heb deze plaat al sinds gister op staan, klinkt erg lekker. Vooral het opening nummer blijf lekker in mijn kop plakken

Laat ik dit maar even bijtreden: LOU BARLOW LUISTEREN!

De man is echt een geweldige songsmid en bovendien ook een heel mooie solo-performer (ik hou echt enorm van zijn zang en melodieën)... In al zijn hoedanigheden heeft hij dingen gemaakt die serieus, serieus de moeite zijn.

Lou stelt nooit teleur, ook op dit solo album smeedt hij weer songs die ten huize popstranger regelmatig door de kamer schallen (raar woord by the way dat schallen).

Idd, lou is een held. Alleen het laatste nummer had ie weg mogen laten...

Holding Back The Year en Puzzle vind ik de beste nummers, maar bv.Home, If I Could, Legendary en Monkey Begun zijn ook mooi.

Allemaal vrij eenvoudige nummers met relatief basic gitaarspel (de akkoordwissels en zeker de strumming zijn nooit erg complex bij Lou Barlow, hij gebruikt wel regelmatig alternatieve tunings of aparte akkoorden), maar de songs staan als een huis en zijn verschikkelijk ontwapenend.

Ballad of Daykitty