God Is an Astronaut - Age of the Fifth Sun (2010)

Hij is goed?

Ik ben nogal onder de indruk ja, vreemd genoeg. (Weer wat vooroordelen weggewerkt.)

Ik vind het maar vrij standaard postrock, niks bijzonders.

Meer moet je ook helemaal niet verwachten van GiaA. De band moet het dan ook meer hebben van de toegankelijke en to-the-point uitvoering.

Ik had zeker ook geen hogere verwachtingen, maar omdat ze ooit eens een geweldige plaat (All Is Violent, All Is Bright) gemaakt hebben, volg ik ze met bovengemiddelde interesse en hoop ik dat ze dat niveau nog eens halen.

Precies mijn gedachte. God is an Astronaut is een redelijk goede post-rock band, met twee uitschieters. All is violent, all is bright, en de sublieme EP a moment of stillness.

Maar ze live gezien hebbende kan ik wel weer begrijpen dat de band toch wel een naam heeft weten te creëren in het genre, want ze waren weergaloos.

Jammer genoeg kan ik dat van dit album niet zeggen. Soms genietbaar, soms een beetje uitzitten. Het is wel lekker, maar toch blijf ik iets missen. Het gevoel

Postrock is niet echt mij ding. Ik heb er mij een tijdje mee beziggehouden over een jaar of twee geleden. Bands zoals Earth, Godspeed en This Will Destroy You stonden vaak in m'n playlists maar echt onder de indruk was ik geenzins. Welke band er wel uitsprong was deze, God Is an Astronaut. Hun vorig album beviel me wel. Ik vond er nogal wat invloeden in terug die me wel aanstonden. Ik denk dat ik deze dan ook eens zal proberen. Misschien duwt deze me dan wel op terug op de postrockweg en leer ik het appreciëren. We shall see...

Om een band als Godspeed! You Black Emperor (of moet dat uitroepteken nou achteraan?) te evenaren, zullen de leden van God is an Astronaut nog veel boterhammen mogen eten. Desalniettemin is het erg genietbare muziek, maar het wordt nooit meer dan dat, al komt 'Golden Sky' wel aardig in de buurt van een hoger niveau.

3 sterren

Hun minste tot nu toe. Hopelijk is de volgende weer wat beter.

3*

Er staan toch wel wat goede nummers op het album, hoewel het niet direct vernieuwend is ten opzichte van de andere albums. Één nummer wat ik wat afwijkends is van het eerdere werk is het titelnummer, wat erg goed klinkt. Voorlopig goed genoeg voor een 3,5.

De betovering is zoek. God Is an Astronaut heeft zich sinds de albums All is Violent en Far from Refuge niet meer ontwikkeld. Dit is een vrij saai album zonder verrassingen geworden. Ik ontdek geen thema, geen ideeën... De instrumentatie en sound zijn ongewijzigd. We hebben het allemaal al gehoord. Geen sprake meer van dynamiek- of tempowisselingen in de nummers, noch van mooie opbouw en afbouw van nummers - waar ze toch een reputatie mee hadden opgebouwd. Geen sprake van sprankelende melodieën meer, het kabbelt maar wat voort. En de plakker post-rock kan ook definitief helemaal weg.

Zoals de vrouwelijke Celtic-sounds van Enya ook geen vernieuwing meer vonden na haar eerste albums, overkomt de mannelijke Celtic-rock van God Is an Astronaut hetzelfde. Zit er dan niet meer in het Keltische vat? 2,0*