Panacea - 12 Step Program (2010)

Deze staat wel bij de verkeerde Panacea zo te zien.

Oeps, niet aan gedacht. Hij staat nu bij de juiste Panacea.

De beats zijn wel héél erg aanwezig op deze plaat. Iets teveel van het goede wat mij betreft.

Hiphop is alles behalve een vetpot voor de heren van Panacea, en dat blijkt onder meer uit de meest recente release 12 Step Program. Om deze ook op vinyl te laten drukken vragen ze de financiële steun van de fans en is elk geldbedrag van harte welkom. Of ze uiteindelijk aan het gewenste bedrag komen om het album op vinyl te realiseren is nog maar zeer de vraag. De afzichtelijke cover nodigt in ieder geval niet uit de portemonnee open te trekken.

We zullen ons maar vasthouden aan het welbekende Engelstalige spreekwoord “Don't judge a book by its cover” en dus krijgt ook 12 Step Program een kans. Bovendien lagen eerdere albums van het drietal (K-Murdock, Raw Poetic en Damu the Fudgemunk) prima in het gehoor en kon het voorgaande A Mind on a Ship Through Time nog rekenen op een uiterst positieve recensie. Aangezien de formatie nog steeds hetzelfde is, is er ook geen reden om aan te nemen dat ze er tegenwoordig niks van bakken. Door de extra ervaring die ze door de jaren heen hebben opgebouwd, zou je zelfs zeggen dat de groep vooruitgang zou moeten hebben geboekt.

Niks is minder waar. 12 Step Program lijkt meer op een herhalingsoefening dan een album waar de passie van afspat. Hadden de heren dit nieuwe werk betitelt als heruitgave van een eerder uitgekomen album dan was dat ook geloofwaardig geweest. K-Murdock gaat repetitief te werk door zijn piano- en keyboardklanken samen te smelten tot een mierzoet geheel, Raw Poetic weet nog altijd niet echt welk punt hij wil maken met zijn raps - en is ondergeschikt aan elke willekeurige productie - terwijl de meest getalenteerde artiest, Damu the Fudgemunk, zich veel te afzijdig houdt en op elk album zijn bijdrage als DJ verder ziet slinken.

Nu kan deze kritiek rauw op het dak vallen, omdat A Mind on a Ship Through Time nauwelijks negatief commentaar kreeg. En aangezien dit werk aan een onvervalste kopie doet denken, zou dit betekenen dat 12 Step Program ook op complimenten kan rekenen. En inderdaad kan dat ook, als achtergrondmuziek zou deze schijf bijvoorbeeld prima kunnen fungeren. Want K-Murdock zorgt met diezelfde mierzoete beats wel voor een vredig geheel. Toegegeven; het gaat wat langs je heen als luisteraar, maar dat heeft juist haar ontspannende effect. En omdat de raps van Raw Poetic enigszins in het niet vallen, kun je er ook geen moment last van hebben. Sterker nog: de verzen lossen op in de beats, waardoor er een harmonisch geheel ontstaat. Ter afwisseling zijn er zo nu en dan nog de scractches, die het album een subtiel, maar ouderwets tintje meegeven.

Dus is er ook wel wat voor te zeggen dat Panacea voortborduurt op eerdere albums, aangezien het ook dit keer een uitermate relaxt album oplevert. Dat 12 Step Program niet veel meer dan een reproductie is van eerdere albums - en specifiek haar voorganger - geeft het echter wel een zeer vervelende nasmaak. Het is daarom niet minder dan ongepast van Panacea om uitgerekend voor dit project aan haar fans extra geld te durven vragen.

Bron: www.hiphopleeft.nl

Ben het eens met Rob. Ik sluit me dus ook volledig bij hem aan. Ik geef het album wel een nipte voldoende.