William Fitzsimmons - Derivatives (2010)

Nummers in een nieuw jasje.......... als dat maar goed gaat dacht ik toen ik het las.
Toch slagen meer artiesten er in dit tot een goed einde te brengen. Ik denk hierbij bijvoorbeeld aan Kings of Convenience: ook zijdezachte stemmen die een ietwat dansbaar sausje kregen.
Hier gebeurt dat ook op enkele nummers en die vind ik zeer goed te doen.
Maar er staan ook nog wat andere interessante dingen op die gewoon een smakelijke toevoeging zijn op het werk van Fitzsimmons (o.a. een Kate Perry cover).
Deze man is er eentje om in de gaten te blijven houden, zelfs als hij met een album als dit komt aanzetten.
Wat dat aan gaat vind ik het nog steeds jammer dat ik zijn optreden in Paradiso niet helemaal kon combineren met Scott Matthew (die andere baardmans) waar ik eigenlijk voor kwam. Fitzsimmons trad op als voorprogramma van de band Sophia en doordat ik toch in Paradiso was en moest wachten op Matthew hoopte ik Fitzsimmons ook nog even mee te pakken. Helaas pakte dat allemaal anders uit en moest ik het doen met een vrolijke meneer Fitzsimmons bij de merchandise stand na afloop van het optreden van Scott Matthew en uiteraard zijn eigen optreden.
Ooit zal ik hem nog wel gaan zien denk ik en voorlopig vermaak ik me prima met dit 'tussendoortje' hopende op een mooi volwaardig nieuw album.

Ik had hetzelfde gevoel een beetje aERo.. nu eerste luisterbeurt en moet zeggen dat ik vind dat de remixers zich goed hebben gedragen.. nergens wordt er gebroken met die heerlijke stem of de breekbaarheid daarvan.. erg fijn

Altijd al een bijzonder man geweest deze Fitzsimmons.
Dit album is een mooi opstapje naar zijn originele songs.
Al gaat mijn voorkeur naar het origineel toch een dikke 4sterren

Ondanks dat dit een allegaartje is en geen volwaardige release raak ik meer en meer verliefd op dit tussendoortje: de remixen bevallen me goed en dit is muziek om spontaan verliefd op te worden!

Zijn stem doet mij wat denken aan de zanger van Scritti Politti. En eerlijk gezegt begint op den duur zijn ingehouden gefluister mij ietwat tegen te staan. Op zich wel een apart gezicht...een man met een fikse baard die live fluisterend door de microfoon zijn ding staat te doen.
I kissed a girl is leuk gedaan, maar ook niet meer als dat en de remixen geven de broodnodige afwisseling aan het m.i. wat saaie album.

Jammer dat Heartless er niet opstaat.

Katy Perry cover?