Anton Heyboer - She and She as One (1976)
mijn stem
2 stemmen
Nederland
Avant-Garde
Label: EMI
-
Solution Is Not Possible (11:17)
-
She and She as One (9:36)
-
Freedom Cannot Be Shared (3:50)
-
Life Knows by Intuition (6:40)
-
Allright to Life (2:45)
-
The Answer to All Asking (13:07)
0
Stijn_Slayer
geplaatst: 6 mei 2010, 10:25 uur
Ik vond online de originele liner notes:
(tekst van Dimitri Frenkel Frank op de platenhoes)
In 1972 schafte Anton Heyboer zich 5 harmoniums, een vleugel, 2 piano's plus semi-professionele bandrecorders en microfoons aan. Dagen en nachten lang maakte hij muziek - nooit een noot les gehad - sprak improviserend teksten, nam alles op, soms eerst op het ene spoor, dan op het andere. Hij gebruikte alleen de zwarte toetsen, had stenen op de pedalen liggen, was verbaasd als later de twee sporen ritmisch met elkaar klopten. Na 150 uur volle banden gooide hij het hele instrumentarium achter zijn huis in het moeras en de banden in een kist. Toen hij me dat vertelde, voorjaar 1976, wou ik ze wel es horen. Dat gebeurde, ik was onder de indruk en opperde het idee van een plaat - half lacherig, half serieus. "Ach, het kan eigenlijk wel" zei de meester, "een plaat die nergens op lijkt, dat is altijd goed, ontregeling moet er zijn". Hij en de meisjes maakte een voorselektie, ik deed de eindkeuze, monteerde samen met Bart de Groot van Bovema. Wat valt er verder nog te zeggen? De plaat zal ieders (voor)oordeel over Heyboer weer eens bevestigen: Heyboer als geschifte charlatan, als wijze westers Zen goeroe, als publiciteitsbeluste clown, als kunstenaar van wereldformaat. Voor mij is Anton de scherpzinnigste, geestigste en interessantste man die ik ken. Ik vind het ook weer wonderbaarlijk hoe iemand voor het eerst een vorm hanteert: stem, muziek, band en meteen een vorm hééft, een geweldige zekerheid van dikte, ritme, poëzie. Hier klinkt de taal van zijn etsen, datzelfde onhandige Engels, maar opeeens met een heel andere en nieuwe adem. Wel, dat is wat ik er van vind. Anton zelf vindt dat hij in Toppop thuishoort.
Anton Heyboer, whose etchings are known the world over, lives in the little dutch village Den Lip. Mystic, philosopher, artist, experimenter with new life patterns, he never stops baffling his compatriots - who consider him either a genius or a clown, a lunatic or a western Zen master. In 1972 he made these tapes at Den Lip, improvising the text, using only the black keys of his harmonium. Poetically he expresses his thoughts, his beliefs, his "system" - in the same way and with the same awkward english as in his etchings. Recurrent theme of the tapes and cornerstone of that strange small Den Lip community: his wives, who live with him in celibate harmony. He had two in 1972: she and she as one...
(text from Dimitri Frenkel Frank on the record cover)
Uit nieuwsgierigheid had ik deze beluisterd, maar stiekem had ik toch wel wat creatieve ideeën verwacht. Heyboer sputtert maar wat rare kreten uit in krampachtig steenkolen Engels. Af en toe zit er een zoemend harmonium geluid achter. En dat is het, meer is er niet te beleven op deze plaat.
Toch zou ik 'm direct aanschaffen voor een redelijke prijs, volgens mij is deze LP best een aardig centje waard.
De enige reden die ik daarnaast zou kunnen bedenken om deze LP te kopen is de albumhoes. Voor én achterkant zijn echt schitterend.
(tekst van Dimitri Frenkel Frank op de platenhoes)
In 1972 schafte Anton Heyboer zich 5 harmoniums, een vleugel, 2 piano's plus semi-professionele bandrecorders en microfoons aan. Dagen en nachten lang maakte hij muziek - nooit een noot les gehad - sprak improviserend teksten, nam alles op, soms eerst op het ene spoor, dan op het andere. Hij gebruikte alleen de zwarte toetsen, had stenen op de pedalen liggen, was verbaasd als later de twee sporen ritmisch met elkaar klopten. Na 150 uur volle banden gooide hij het hele instrumentarium achter zijn huis in het moeras en de banden in een kist. Toen hij me dat vertelde, voorjaar 1976, wou ik ze wel es horen. Dat gebeurde, ik was onder de indruk en opperde het idee van een plaat - half lacherig, half serieus. "Ach, het kan eigenlijk wel" zei de meester, "een plaat die nergens op lijkt, dat is altijd goed, ontregeling moet er zijn". Hij en de meisjes maakte een voorselektie, ik deed de eindkeuze, monteerde samen met Bart de Groot van Bovema. Wat valt er verder nog te zeggen? De plaat zal ieders (voor)oordeel over Heyboer weer eens bevestigen: Heyboer als geschifte charlatan, als wijze westers Zen goeroe, als publiciteitsbeluste clown, als kunstenaar van wereldformaat. Voor mij is Anton de scherpzinnigste, geestigste en interessantste man die ik ken. Ik vind het ook weer wonderbaarlijk hoe iemand voor het eerst een vorm hanteert: stem, muziek, band en meteen een vorm hééft, een geweldige zekerheid van dikte, ritme, poëzie. Hier klinkt de taal van zijn etsen, datzelfde onhandige Engels, maar opeeens met een heel andere en nieuwe adem. Wel, dat is wat ik er van vind. Anton zelf vindt dat hij in Toppop thuishoort.
Anton Heyboer, whose etchings are known the world over, lives in the little dutch village Den Lip. Mystic, philosopher, artist, experimenter with new life patterns, he never stops baffling his compatriots - who consider him either a genius or a clown, a lunatic or a western Zen master. In 1972 he made these tapes at Den Lip, improvising the text, using only the black keys of his harmonium. Poetically he expresses his thoughts, his beliefs, his "system" - in the same way and with the same awkward english as in his etchings. Recurrent theme of the tapes and cornerstone of that strange small Den Lip community: his wives, who live with him in celibate harmony. He had two in 1972: she and she as one...
(text from Dimitri Frenkel Frank on the record cover)
Uit nieuwsgierigheid had ik deze beluisterd, maar stiekem had ik toch wel wat creatieve ideeën verwacht. Heyboer sputtert maar wat rare kreten uit in krampachtig steenkolen Engels. Af en toe zit er een zoemend harmonium geluid achter. En dat is het, meer is er niet te beleven op deze plaat.
Toch zou ik 'm direct aanschaffen voor een redelijke prijs, volgens mij is deze LP best een aardig centje waard.
De enige reden die ik daarnaast zou kunnen bedenken om deze LP te kopen is de albumhoes. Voor én achterkant zijn echt schitterend.
0
Maartenn (crew)
geplaatst: 6 mei 2010, 14:16 uur
Even snel opgezocht en dit was het bedrag van de laatste veiling van deze plaat. Valt nog mee dus 
popsike.com - ANTON HEYBOER: She and she as one SUPER RARE COLLECTOR - auction details
popsike.com - ANTON HEYBOER: She and she as one SUPER RARE COLLECTOR - auction details
0
geplaatst: 6 mei 2010, 14:25 uur
Kos schreef:
En Polygamist ja.
En Polygamist ja.
En dan nog tijd over hebben om te schilderen en een plaat te maken !
Anton was zeker van de vluggertjes
0
geplaatst: 3 mei 2011, 15:58 uur
Stalin schreef:
En dan nog tijd over hebben om te schilderen en een plaat te maken !
Anton was zeker van de vluggertjes
(quote)
En dan nog tijd over hebben om te schilderen en een plaat te maken !
Anton was zeker van de vluggertjes
Stijn_Slayer schreef:
his wives, who live with him in celibate harmony.
his wives, who live with him in celibate harmony.
0
Maartenn (crew)
geplaatst: 16 december 2015, 18:42 uur
Stijn_Slayer schreef:
De enige reden die ik daarnaast zou kunnen bedenken om deze LP te kopen is de albumhoes. Voor én achterkant zijn echt schitterend.
De enige reden die ik daarnaast zou kunnen bedenken om deze LP te kopen is de albumhoes. Voor én achterkant zijn echt schitterend.
Toevallig laatst een keer voor 20 euro op de kop getikt. Gesigneerd nog wel!
Qua muziek sluit ik me bij je aan Stijn. Dit valt in de categorie Two Virgins.
* denotes required fields.
* denotes required fields.