Maandag staan ze in Paradiso. Het is inderdaad wat meer dance en wat minder shoegaze geworden dan Alpinisms, maar ik vind het wel wat hebben. Weet nog niet welke van de twee ik beter vind, maar zo hebben ze in ieder geval allebei bestaansrecht.
Het shoegaze element (dat al niet zo groot was) is verdwenen op dit album en we horen een soort Goldfrapp. Prima pop dus. Helaas met wat minder scherpe randjes als op het debuut maar gevoelsmatig vind ik de composities hier weer wat sterker dus dat heft elkaar op.
Het klankentapijt is hier toch juist een stuk hoogpolliger dan op Alpinisms? Ik vind 'm tof; veel nummers hier herinneren me aan een soort mdma roes, met hun trillende synths, verzadigde harmoniën en stuwende, repetitieve ritmes..