Al een paar rake vergelijkingen hier, zelf denk ik erover als ''Fang Island + Dirty Projectors, maar dan oerend hard.''
De muziek balanceert voor mij op de scheidingslijn tussen aanstekelijk en vervelend. Na drie luisterbeurten vind ik het vooral nog erg hit & miss.
Rachel bijvoorbeeld, begint geweldig met dat gekreun (

), maar het lied verzandt eigenlijk al snel in repitieve en vermoeiende muziek. En dat terwijl het nummer maar 2 minuten duurt!
Jammer, want Kids heeft dan weer een hitgevoeligheid waar je u tegen zegt.
Tot slot is er nog de categorie ''wat moet ik hiermee?

''-songs;
Neem Straight A's, niets meer dan een energieke doch lachwekkende bak Noise! (Let op de hoofdletter.)
Hopelijk groeit het nog, want die cheerleaderliedjes en dat beukende geluid vind ik bij vlagen wel tof. 2,5* voor nu.