Ratatat - LP4 (2010)

soort van best of b-sides van lp3. klinkt als meer van hetzelfde en dan minder goed. zonde.

Ik sluit me aan bij tuktak. Niets nieuws en beduidend minder goed. Zonde overigens want vooralsnog wist Ratatat me met een unieke sfeer steeds enorm te boeien ook al waren de drie voorgangers allemaal behoorlijk soortgelijk.

Na hun redelijk recente productiewerk voor Kid Cudi (Alive & Pursuit of Happiness) had ik eigenlijk ook wel goede hoop voor deze plaat, ten onrechte dus blijkbaar.

Misschien niet zo verrassend als toen niemand hun muziek kende, maar toch een bijzonder fijne plaat. Meer diepgang in de productie en het instrumentarium, mooie nieuwe nummers. Muziek hoeft niet altijd vernieuwend te zijn om goed te zijn, als het maar boeit en dat doet LP4 voor mij zeker!

De nummers zijn sterker als voorganger LP3. Dat album bevatte nogal wat tracks die als "filler" genoteerd konden staan.
Wel stonden er op dat album enkele uitschieters die ik hier mis. Over het algemeen is deze plaat constanter, maar maakt daardoor minder indruk. Het is allemaal "mooi", en niet bijzonder. Ik mis de LP4 variant op "Mirando". Jammer.

Ik vind LP3 beter, maar een track als Party with Children is toch wel heel lekker.

Drugs