En het blijkt, dit moet zowat de beste Imminent Starvation EP zijn die ik reeds gehoord heb. Powernoize zo het moet zijn. Veel power, veel techno, beetje noize. Zalig drammende ritmes, industriële klanken en een immense rush.
"Tentack I" overtuigt makkelijk. Geweldig melodietje, ruwe en ruige samples. Overweldigende climax die IS status als godfather van de powernoize volledig waarmaakt. Ook "Tentack II" knalt geweldig verder. Stevig ritme, geweldige volle sound en een stamper van formaat. Kan me inbeelden dat de gabbertjes even raar opkijken, maar een track als deze mag voor hen toch ook zeker geen probleem zijn. "Le Bal" is een vette, noizy uitloper. Schraapt gemeen naar het einde van kant A.
"Evre" pakt het wat rustiger aan, is ritmisch iets minder, maar komt wel met enkele mooie melodieën op de proppen. Geen slechte track, maar de minste op dit album, en schiet tov de anderen toch een beetje te kort. "Eure" is weer een pak harder. Althans, niet ritmisch, ook deze track blijft wat rustiger, maar wel qua samples. Harde, raspige, gedistorte melodieën razen voorbij. Coole track. Afsluiten doet deze EP met "Urbanib", terug een geweldige stomper in de stijl van de twee Tentack tracks, en ook deze keer is het weer helemaal raak. Geweldige dancetracks, die overlopen van energie en je als het ware de dansvloer opduwen

.
Kleine 4.5* verdient deze release wel. Staan tracks op die tot het beste uit het genre behoren. Aanrader voor de mensen die af en toe wat lekkere powernoize kunnen pruimen.