Rachel's - Handwriting (1995)

Heerlijke debuutplaat van Rachel's, die met stemmige celloflarden en pianoloopjes meteen de toon zet voor andere albums. De muziek houdt het midden tussen postrock, ambient en klassiek. Een combinatie die mij de hele plaat door zeer bevalt, behalve in een groot deel van Full on Night. Dit is het meest minimale (ambient)stuk, en daar gebeurt mij gewoon te weinig om de aandacht vast te houden. Verder een briljante plaat, met M. Daguerre als absoluut hoogtepunt. Een ruime 4*.

Minder dan latere Rachel's-platen zoals Selenography of The Sea And the Bells. Af en toe wordt er zeer houterig gespeeld. Bijna hakkerig en zagerig. Full On Night vind ik het meest intrigerende stuk met het abstracte einde. Al met al nog wel 3.5* waard.

juist beter dan de latere rachel's platen, vooral omwille van het wat bizarre en jazzy m. daguerre, het door cello's gedragen saccharin en het meesterlijke full on night dat wordt afgesloten met 7 minuten spooky gitaarloops en found sounds....

Er wordt gespeeld zoals handschrift meestal is dus...

Damn. Shit is deep.

Sombere muziektonen. Klassieke muziek in combinatie met (post)-rock. Full on Night is een prachtnummer. Best aardige, maar het houterige, bedrukkende van deze plaat ligt niet helemaal lekker. De bloedmooie pastorale muziek die de band hierna zou maken ligt me net iets beter. 3.5*

De nukkige neo-klassieke klanken resulteren hier in sombere en bedrukkende muziek. Hoewel deze stijl bijwijlen gouden momenten oplevert, zijn de composities wel erg stroperig en houterig. Niettemin een ruime 3.5*