Current 93 - Baalstorm, Sing Omega (2010)

Current 93 roept bij mij altijd hetzelfde gevoel op: soms raakt het me enorm en soms werkt het vreselijk afstotend. De muziek doet me altijd wel wat en het praatzingen van David Tibet staat me soms tegen.
En toch raak ik telkens weer gehypnotiseerd. Mooi? Niet mooi?

Op Baalstorm, Sing Omega is het niet anders: het zal wel nooit veranderen denk ik.

De liefhebbers/kenners weten wat ze kunnen verwachten, de onwetenden zullen misschien even niet goed weten waar ze mee in aanraking zijn gekomen: welkom in het donkere wereldje van David Tibet zou ik zeggen.

Is deze beter dan Aleph On Hallucinatory Mountain? Want met dat album waaide er toch wel een lichte baalstorm over mij heen.

Ach, heel eerlijk gezegd ken ik het nu wel allemaal......... beter, niet beter..... het is Current 93. Mijn gevoel zegt dat deze iets beter is maar daar kan iedereen anders over denken natuurlijk.

Ik ben meer een fan van het oudere werk. Maar als ik hem dan weer zo bezig zie met Othon dan heb ik toch wel goede hoop op dit album.

Juist bewonderenswaardig hoe je zo toegewijd plaat na plaat op deze manier hetzelfde kan doen.

Een van de meest waardige artiesten die ik maar kan bedenken, en voor mij de grootste poëet ooit.

Het universum zal zijn lichaam verslinden, dikke ijzeren staven zullen ze er doorheen drijven, dit tot hij finaal kapot uiteenvalt en opfladdert.

Met open armen zullen ze hem dan tegemoet zien.

Dat verwacht ik wel ja.

With Flowers in the Garden of Fires de pan uit swingend trouwens.

Het soort spul waar je rustig een dansje op doet wanneer de Apocalyps definitief zijn onmiskenbare gedaante overal begint te ademen.

Terwijl Christus ook wel Kalki geheten ontegenzeggelijk zijn doorluchtige dag beleeft en ten slotte onthult dat hij al die tijd al alles is geweest van Djzenghis Khan tot Adolf Hitler tot Hosni Mubarak.

En dat met goede reden, wellicht.

Gaan het allemaal vernemen, tegen die tijd.

Als het even meezit.

Is een regelrechte baalstorm want reken maar dat je effe goed de balies heb dan.

The Light is Leaving Us All is mijn favoriete Current 93 plaat maar dit is een goede tweede.

Het beste werk zit voor mij echt in de laatste jaren.

Wat niet wegneemt dat Thunder Perfect Mind en All the Pretty Little Horses natuurlijk ook monsterlijk zijn en je Tibet sowieso nog nooit op een matig tot slechte plaat hebt kunnen betrappen.

Nederlandse thema’s zijn niet uitgesloten binnen het oeuvre van Current 93.

Met als meest noroire voorbeeld natuurlijk hun meest recente die een Delft’s Blauw touch verkent maar hier namen we bijvoorbeeld al waar dat de oud Hollandsche baalstorm ook eens in het zonnetje wordt gezet.