Royal Wood - The Waiting (2010)

Royal Wood is terug met een nieuw album: fijn, want de vorige beviel me prima.
Er kwamen toen vergelijkingen opborrelen met een naam als Rufus Wainwright. Ik vond Teddy Thompson toen eigenlijk wat passender en dat vind ik nog steeds: Royal Wood is wat directer, heeft minder franjes en is helaas net even wat gewoner. Best typerende amerikaanse gitaarrock, ook al komt de man uit Canada.
Toch is het ook nu weer zeer aangenaam luisteren naar zijn stem die warm klinkt en die beduidend minder controversieel is als die van landgenoot Wainwright. Ook hier moet ik er dan toch weer aan toevoegen dat dit misschien ook weer een reden is voor mij om het allemaal wat gewoner te vinden.
Wederom krijgt de piano een grote hoofdrol maar mijn kritiek blijft: diezelfde piano krijgt iets te vaak een te vette 'rocksaus' die de boel allemaal wat minder sjeuig maakt voor mijn smaak.
The Waiting is een prima album geworden, maar een zeer grote favoriet zal het niet gaan worden; daarvoor had het net even wat avontuurlijker moeten zijn.

Inderdaad net te gewoontjes, die vorige zat er al lafjes tegenaan, deze is net over 't randje. Jammer heb Good enough day en Lost and found ep veel gedraaid.

Lady in White is toch wel erg mooi met dat vrouwenkoor aan 't eind. Na meerdere luisterbeurten toch zeker geen onaardige plaat. Verdiend wel meer aandacht dan 2 luisteraars!!

Er staan hele mooie nummers op, maar uiteindelijk raakt het me weinig, sterker nog, het gaat wat tegenstaan. Het doet verlangen naar wat scherpere randjes.