John & Jehn - Time for the Devil (2010)
mijn stem
5 stemmen
Verenigd Koninkrijk
Rock
Label: naïve
-
Intro (1:07)
-
Time for the Devil (3:29)
-
Oh My Love (3:44)
-
Shy (3:46)
-
Vampire (3:35)
-
And We Run (4:45)
-
Prime Time (3:33)
-
Down Our Streets (3:35)
-
The Ghosts (3:51)
-
Love Is Not Enough (3:34)
-
Shades (2:55)
-
London Town (3:59)
-
O'Dee (4:12)
-
Outro (2:59)
-
Long Ride Home (3:07)
0
geplaatst: 31 augustus 2010, 21:17 uur
Ik vind hier geen klap aan.
Hun eerste album heb ik vaak gedraaid (4*), deze gaat hoogst waarschijnlijk niet vaak gedraaid worden.
Na 1 keer luisteren heb ik geen hoogte punt ontdekt, het wekte meer irritatie op.
Zal het nog eens proberen (een andere keer in een andere omgeving).
Hun eerste album heb ik vaak gedraaid (4*), deze gaat hoogst waarschijnlijk niet vaak gedraaid worden.
Na 1 keer luisteren heb ik geen hoogte punt ontdekt, het wekte meer irritatie op.
Zal het nog eens proberen (een andere keer in een andere omgeving).
0
geplaatst: 22 juni 2020, 11:35 uur
Volgens Discogs Post-Punk / Indie Rock.
Heb de eerste helft van dit album beluisterd en dit staat dichter bij Indie Rock / Art Pop / Pop Rock, die Post-Punk hoor ik nauwelijks. Een beetje in de manier van zingen die door acts als Joy Division geïnspireerd lijkt. Dit album is echter veel toegankelijker dan die van JD.
Vampire lijkt op iets van Siouxsie and the Banshees latere albums, maar met een orgeltje van The Stranglers / The Doors. De tweede single And We Run herinnert muzikaal aan acts als New Order maar de zang doet dan weer denken aan The Cocteau Twins' Liz Frazier. Prime Time lijkt nog het meest op het werk van Les Rita Mitsouko incl. zangstijl a la Catherine RInger in Engels met subtiel Frans accent. Op Down Our Streets heeft John de lead en klinkt als Lloyd Cole.
Klinkt lekker.
Heb de eerste helft van dit album beluisterd en dit staat dichter bij Indie Rock / Art Pop / Pop Rock, die Post-Punk hoor ik nauwelijks. Een beetje in de manier van zingen die door acts als Joy Division geïnspireerd lijkt. Dit album is echter veel toegankelijker dan die van JD.
Vampire lijkt op iets van Siouxsie and the Banshees latere albums, maar met een orgeltje van The Stranglers / The Doors. De tweede single And We Run herinnert muzikaal aan acts als New Order maar de zang doet dan weer denken aan The Cocteau Twins' Liz Frazier. Prime Time lijkt nog het meest op het werk van Les Rita Mitsouko incl. zangstijl a la Catherine RInger in Engels met subtiel Frans accent. Op Down Our Streets heeft John de lead en klinkt als Lloyd Cole.
Klinkt lekker.
* denotes required fields.
* denotes required fields.