Een EP van flinke lengte (uitgebracht op 2xlp, je kunt het vrijwel als album beschouwen) en dat al gauw na het uitstekende album The Dance Paradox...
'Soylent Red', Gaaf opslokkend nummer en dat met een uiterst simpel geluidpalet vervaardigd, Redshape ten voete uit. Deze titel doet me denken aan de film
Soylent Green, is het waarschijnlijk van afgeleid. De serieuze ondertoon en de jaren '70 synths in het nummer passen erbij.
'Mucky Bones' neigt wat naar house. Mooie grommende synth komt in na een tijdje, fijn nummer.
'Grind' bevat lichte granulaire texturen, het ontpopt zich tot een diep groovend nummer dat langzaam, uitgekiend volgegooid wordt met geluiden. Heel goed. Hoe dit nummer stopt met een kleine 'veldopname' lijkt te duiden op wat experimenteerdrang van de artiest.
Dit vermoeden blijkt te kloppen als 'The Lesson' begint. Deze track bevat bijzonder fijne aparte -althans voor Redshape- synths. Goed swingende ritmes en een mooie voicesample. Heel erg fijn.
'Brick Brack' is wat steviger. Doet me denken aan The Warehouse Sessions van Claro Intelecto of iets van Jeff Mills. Een donkere atmosfeer en vibrerende percussie met goede stootkracht. Geen geweldig boeiende atmosfeer alleen. Lijkt een beetje op een donker nummer van Selected Ambient Works II, maar die zijn allemaal stukken sterker wat mij betreft.
'Drama' is een groovy afsluiter. Klinkt een beetje als een mengeling tussen het funky Detroit techno geluid van Kevin Saunderson met een wat modernere grommende bassline van een oude Petter of Vitalic plaat erdoor. Goed.
Heb deze na andere erg goede muziek hard over de koptelefoon gedraaid en dat was zeker niet teleurstellend. Ook niet overweldigend briljant, maar lijkt me een aanrader.