Clubroot - II : MMX (2010)

Ik weet het niet helemaal met dit album, wat me stoort is de overdaad aan strings, het lijkt soms wel trance.
Aan de andere kant is dit een soort Burial light en is het best fijne dubstep. Ik ga het zeker nog wat vaker beluisteren.

Ik vind het wel een fijne plaat. Beetje trance-achtig misschien, maar over het algemeen valt het reuze mee. Vind het ook wel iets van lounge weg hebben.

whistles & horns... kwam hier net voorbije op de radio... wat een beestige track is dat toch!

Echt ontzettend lekker! Aanrader deluxe.

Ik vind dat het allemaal wat te technisch klinkt. Hij probeert sferen neer te zetten met zijn kale scapes waar een 2-step ritme in maalt. Toch wordt het nergens zo tactiel of meeslepend als een Burial. Er mist iets. Een echt einddoel denk ik. Deze muziek wordt volgens mij teveel met de hersens/rationeel gemaakt waardoor het te weinig impact heeft. Heb thuis een LP liggen met gelijkaardige donkere dubstep die een stuk beter is, maar kan er niet opkomen. Zal het eens uitzoeken en hier nog laten weten.

Totaal oneens met bovenstaande.

Heb ik geen probleem mee. Smaken verschillen zeker? Ik doelde op dit album van Kryptic Minds: Kryptic Minds - One of Us (2009)

Excuus, de voorgaande opmerking was wat kort door de bocht. Ik heb het album van Kryptic Minds ook hoog zitten, maar deze Clubroot minstens zozeer. Burial vind ik van een hele andere orde, eerlijk gezegd. Hij neemt je echt mee op een persoonlijke reis, de grootmeester van de dubstep, waar geen artiest aan kan tippen binnen het genre. We hebben beide Kindred op 5* staan, dus waarschijnlijk kunnen wij elkaar de hand schudden wat dat betreft.

Ik kan er op zich wel inkomen dat je een einddoel mist, nu ik je bericht herlees. Ik denk echter juist dat dit de insteek van Clubroot is. Doorrollende beats, sferisch en geheimzinnig. Totaal vrij voor eigen interpretatie en beleving. Zo zie ik Burial als een lege stad 's avonds laat, bij Clubroot een leeg bos met vele velden, waar je doorheen jakkert met je ziel onder de arm. Ik moet eerlijk bekennen, dat ik dit album voor het eerst onder invloed van hallucinerende middelen heb gehoord. Dit maakt het wat persoonlijker en dieper voor mij.

Ook Kryptic Minds nogmaals beluisterd. Veel technischer, verfijnder, gevarieerder. Donker, diep, zwaar en loom, goed, zeer goed, maar wat poppy'er, wat meer voor de hand liggend. Ik vind het minder spannend, de beats en klanken zijn wat te gelikt en bewerkt voor mijn gevoel, terwijl het album van Clubroot organischer aandoet. Ik kan ontzettend genieten van bijvoorbeeld Physicality, Waterways of Orbiting, heerlijk geen einddoel, kan zo op repeat

Verhelderende uiteenzetting waar ik me deels in kan vinden. Die sfeer die je hier beschrijft ervaar ik echter niet.