Willeke Alberti - Zomaar Mijn Dag (1994)

In 1993 zong Ruth Jacott acht nummers tijdens het Nationaal Songfestival en mocht naar Ierland met het nummer ‘Vrede’ waar ze de zesde plaats behaalde, een groot succes dus. Kortom, redenen genoeg om hetzelfde concept te handhaven in 1994. Dat jaar mocht een van ’s Nederlands grootste artiesten ons land vertegenwoordigen: Willeke Alberti. Aanvankelijk zag Willeke het Songfestival niet zitten maar liet zich toch overhalen door Paul de Leeuw.

Zo werden acht nummers van dit album al ten hore gebracht tijdens het Nationaal Songfestival. Het eerst lied, ‘Waar is de zon’, werd uiteindelijk het winnende lied en mocht samen met Willeke naar Ierland. Uiteindelijk eindigde ‘Waar is de zon’ op een teleurstellende 23e plaats. Toch blijft het een aardig nummer. Het tweede nummer ‘Champagne’ vind ik niet bijzonder en is maar weinig memorabel. ‘Dromen’ vind ik qua tekst een beetje been there, done that. Het arrangement daarentegen vind ik wel weer mooi. ‘Zomaar een dag’ klinkt best aardig, de muziek is van Cor Bakker en Dirk Keizer en de songtekst werd verzorgd door Paul de Leeuw. Dit nummer werd overigens tweede tijdens de Nationale Finale.

‘Ik hou zoveel van jou’ werd niet gezongen bij het Nationaal Songfestival maar is wel een van de betere nummers van het album. Vooral het arrangement is erg smaakvol. Precies hetzelfde geldt voor ‘Net alsof er niets gebeurd is’ en ‘Tussen jou en mij’ alhoewel het laatstgenoemde liedje wél werd gezongen bij het Nationaal Songfestival. Paul de Leeuw heeft tevens de tekst verzorgd voor ‘Laat ons dansen’ was misschien wel de beste keuze geweest in te zenden naar het Songfestival. Vreemd genoeg eindigde het nummer onderaan tijdens het Nationaal Songfestival. Gevoelsmatig denk ik dat ‘ie meer punten zou hebben opgeleverd dan ‘Waar is de zon’. ‘Déjà vu’ vind ik ook best mooi, een liedje dat wederom voorzien is van een smaakvol arrangement en een mooie tekst. ‘Jij’ is op het arrangement na niet veel bijzonders, matig nummer. ‘Zonder jou’ is ook wel mooi. De Engelse versie van ‘Waar is de zon’ oftewel ‘Where is the sun’ vind ik overbodig; die had wat mij betreft niet op dit album gehoeven. ‘Bedankt’ is de afsluiter van het album. Een nummer van nog geen twee minuten, op zich wel leuk als afsluiter maar meer ook niet.

Geen slecht album maar ook geen album met echte hoogtepunten (zoals die bijvoorbeeld wel te vinden zijn op haar album ‘Zeilen op de wind’).