Baustelle - Amen (2008)
mijn stem
3 stemmen
Italië
Pop
Label: Warner Bros.
-
E Così Sia (0:26)
-
Colombo (2:53)
-
Charlie Fa Surf (4:21)
-
Il Liberismo Ha I Giorni Contati (3:54)
-
L'aeroplano (4:16)
-
Baudelaire (6:20)
-
L (4:36)
-
Antropophagus (5:31)
-
Panico! (4:01)
-
Alfredo (3:52)
-
Dark Room (4:51)
-
L'uomo del Secolo (4:09)
-
La Vita Va (4:06)
-
Ethiopia (2:28)
-
Andarsene Così (2:48)
0
geplaatst: 24 mei 2010, 18:50 uur
In Italië wordt niet alleen maar zwijmelpop voor de meisjes gemaakt of rauwgevooisde doorleefde jazzy balladepop.
Baustelle is daar een goed voorbeeld van. Ik leerde dit gezelschap kennen door hun nieuwe album I Mistici Dell'Occidente dat onlangs is uitgekomen. Eén album terug in de tijd en we komen uit bij Amen, een album dat goed verkocht in het thuisland.
Het album staat vol fijne indiepop-liedjes waar de samenzang tussen Francesco Bianconi en Rachele Bastreghi vooral opvalt: invloeden van Scott Walker, Ennio Morricone, Angelo Badalamenti, Television, Depeche Mode en The Smiths zijn er heel in de verte wel terug in te horen (laten we het echo's noemen).
Ze doen niet onder voor hun britse of amerikaanse vakbroeders en het is juist de taal die het hier een extra tintje mee weet te geven. Normaal gesproken heb ik niet zo heel erg veel met teksten gezongen in het italiaans (in de muziek maakt het dat al vaak ietwat te glibberig), maar hier is het zeer goed te doen.
Ik snap best dat het uit Siena afkomstige Baustelle een populair bandje is in Italië, ik snap dan weer minder dat het daarbuiten blijkbaar niet weet aan te slaan: zou toch moeten kunnen als je bij zo'n groot label zit.
Baustelle is daar een goed voorbeeld van. Ik leerde dit gezelschap kennen door hun nieuwe album I Mistici Dell'Occidente dat onlangs is uitgekomen. Eén album terug in de tijd en we komen uit bij Amen, een album dat goed verkocht in het thuisland.
Het album staat vol fijne indiepop-liedjes waar de samenzang tussen Francesco Bianconi en Rachele Bastreghi vooral opvalt: invloeden van Scott Walker, Ennio Morricone, Angelo Badalamenti, Television, Depeche Mode en The Smiths zijn er heel in de verte wel terug in te horen (laten we het echo's noemen).
Ze doen niet onder voor hun britse of amerikaanse vakbroeders en het is juist de taal die het hier een extra tintje mee weet te geven. Normaal gesproken heb ik niet zo heel erg veel met teksten gezongen in het italiaans (in de muziek maakt het dat al vaak ietwat te glibberig), maar hier is het zeer goed te doen.
Ik snap best dat het uit Siena afkomstige Baustelle een populair bandje is in Italië, ik snap dan weer minder dat het daarbuiten blijkbaar niet weet aan te slaan: zou toch moeten kunnen als je bij zo'n groot label zit.
* denotes required fields.
* denotes required fields.