The Kills - No Wow (2005)

De single The Good Ones doet alvast het allerbeste vermoeden...

Het PJ Harvey-gehalte vind ik iets te hoog hier en dat vind ik dan ook het enige minpuntje. Heb ik een hekel aan PJ Harvey dan ? Welnee, maar het maakt dit album van the Kills net even iets te weinig "eigen". Ik kan de naam PJ maar niet uit mijn hoofd zetten. Maar ondanks dat wel erg aangenaam dit No Wow.

Voor wie het interesseert: morgen staan The Kills in de Melkweg. Ik beslis in de loop van de dag nog wel of ik ga.

En hoe was het concert? The good ones is inderdaad een leuk catchy nummer...maar dat zijn al hun nummers wel natuurlijk.

Toch maar niet gegaan.
Het kwam uiteindelijk nogal beroerd uit, jammer genoeg.

Heeeeeerlijk album! Die stemmen passen zo goed bij elkaar.
Is er iemand die weet hoe ze live zijn? Hebben ze dezelfde 'chemistry' als op cd en in clips?

Nope - het is al het schurken van twee eenzame jeansbroeken op een godverlaten strand. Je wilt het wel zien gebeuren ... maar er zit nou eenmaal niemand in de broek

Wat er rest is een hoop pose. Daar is niets mis mee (rock is nu eenmaal pose ), maar een mens hoopt toch op een straaltje spontaniteit

oooowwwkeeeeee..
Heb ze inmiddels al gezien hoor! En vond ze muzikaal best aardig, 'chemistry-kaal' ook nog wel, maar ik trok alleen da meisje erg slecht met haar fake gefliptheid...

Ik dus ook En het was verdorie het enige concert zover dat ik zag dit jaar. Er resten nog vier maanden en drie weken om de nasmaak weg te spoelen

zó erg??
viel toch ook wel weer mee?
waar was ut? ik was in de Marquee op de festivalweide van Werchter

Het was tamelijk erg. Een 7* qua "ergheid"

In de Ancienne Belgique, in april. Het album was toen net (?) uit, het liep allemaal erg stroef. Misschien hebben ze wat verbeteringen aangebracht intussen. Zal wel zeker

Wat ga je over vier maanden en drie weken live zien, vraag ik me af?

Er bestaat trouwens een Jagz Kooner-remix van The Good Ones die erg goed te pruimen is.

Aj, das best erg slecht!
ik heb gelukkig nix aan het optreden overgehouden, waarschijnlijk ook omdat ik ben weggelopen na The Good Ones, precies zes nummers.

'Qua rock-'n-roll-attitude word je nergens beter bediend dan bij VV (aka Alison Mosshart) en Hotel (aka Jamie Hince). Samen vormen ze het destructieve, demonische duo The Kills en slingerden ze de festivalwei een gitaarorgie van fuzz, feedback en fusion in de smoel.
VV en Hotel stappen het podium op in een bijna identieke outfit, inclusief het obligate lederen jasje. VV werpt de massa meteen een moordende blik toe en daagt het publiek uit als een krolse kat. Op de monotone ritmes van hun drumcomputer ontpopt ze zich tot een meedogenloze beul - The Kills, goede vrienden, take no prisoners.
Sommigen zullen het 'Kunst' noemen, anderen 'pose', en wat ons betreft had het met wat minder ook wel gekund. Sinds The Velvet Underground is de truuk met duif al zo vaak opgevoerd, dat het beestje stilaan dood is.'
Bron: Go For Music.be http://194.7.45.68/nl/report.p...

Waar vind je trouwens nog twee lichamen die zo goed in leren jasjes gestoken kunnen worden...?
image
image

Ik zou het werkelijk niet weten

Deze jongen is niet echt een expert in kleren te noemen

Ik heb dit album van mijn broer gekregen voor mijn verjaardag! Meteen mijn favoriete album geworden !

Weet iemand trouwens of het nummer "Sugar Baby" al een album heeft? Is het misschien van 'n soundtrack?

Vooral Love is a Deserter is een er prima nummer.

onlangs gezien in de petrol (antwerpen), super van genoten, cd is moeilijk om na een luisterbeurt te apprecieren, maar na een half jaar het in bezit te vind ik hem best wel goed. ze zijn vooral live eel goe, ruige sexy rock n roll!!!

Geweldige plaat. Voor mij de plaat van 2005.

http://www.planettrash.nl

The Good Ones vond ik niet al te schockerend voor mij. Pas bij No Wow viel deze band me pas echt op. En na wat speurwerk blijft dat nog steeds wel mijn favoriet.
Love Is A Deserter klinkt ook wel lekker. 3,5*

Leuk plaatje, lekker rauw niet meer en minder.

3,5

Awel, der is toch al een tijdje een nieuwe plaat uit.
Toevoeging?

Deze plaat heeft me buiten de geweldige openingssong nooit zo kunnen boeien. Ik mis puntigheid, ofzo, beetje doordreinende plaat.

2*.

Best lekker album. Had gehoord dat dit op de white stripes leek, maar naast de bezetting vind ik dat een tamelijk slechte vergelijking.
Lekker rauwe muziek dan uiteindelijk nét wat te kort komt om echt goed te zijn, maar een paar nummers zijn zeker een succes.
PJ Harvey ken ik niet, zal er eens achteraan gaan.

Eerste minuut is de fijnste minuut van dit album, vind ik

Heh, vind ik ook. Valt ook goed te mixen met dance, want het is grofweg net zo snel.

De zwakste van het trio maar daarom niet slecht. Het blijft rocken, swingen en 'beaten' op een rauwe manier.

3*

Dankzij the Dead Weather, waarin ze samenwerkt met oa Jack White, hoorde ik Alison zingen. Wat een mooie stem! Gelijk de albums van the Kills gekocht. Dat valt nou niet bepaald tegen zeg: lekkere rechtdoor ruige licht swingende rock 'n roll baby!

De eerste helft van No Wow vind ik ijzersterk. Het drummetje van the Good Ones komt trouwens van een Grace Jones 12" La Vie en Rose, maar ja: dat is niet bepaald verkeerd. En ja, ik hoor hier toch ook wel soms wat White Stripes. Logisch dat Jack het met Alison ging doen, althans op de plaat.

Zo, echt wel!

Het nummer no wow is werkelijk fantastisch, meteen ook het hoogtepunt van het album!

Jaja, ze mogen zeggen van The Kills wat ze willen maar ik vind toch dat deze groep zich met grote maat onderscheidt van al de andere groepen. Ik heb deze groep nog maar 2 a 3 maanden ontdekt en ik ben er al zo verslingerd aan, er blijft maar geen lieke komen waarvan ik denk 'Amai, deze ga ik nu toch eens overslagen' en dat is de grote troef van deze groep. Ze blijven altijd op een bepaald niveau hangen en soms zullen ze die wel overstijgen maar NOOIT onderdoen. En dan hebben ze nog eens een geweldige smaak voor stijl, de mensen mogen zeggen over deze groep dat ze willen maar voor mij hebben ze direct een vaste waarde gekregen. Favoriet is van mij toch wel 'I hate the way you love'

Na heel lang niet meer beluisterd te hebben blijk ik nog steeds een zwak te hebben voor deze band, de muziek is heel basic en ruw en net daarin schuilt hun kracht. Zangeres VV heeft een ‘wat kan het mij schelen’ houding bij het zingen, misschien is het een pose maar ze weten mij nog steeds te overtuigen dat muziek niet altijd moeilijk moet klinken. Rodeo Town is een ruwe popsong, Love Is A Deserter is ontspoorde rockabilly en At The Back of the Shell klinkt even vuil en nonchalant als de titel.