Tygers of Pan Tang - Leg of the Boot (2005)

Leg of the Boot is natuurlijk een woordspelletje, men verwijst naar de bekende term bootleg, hier een verzamelnaam voor illegale opnames maar het begrip omvat veel meer: Bootleg - Wikipedia - nl.wikipedia.org. Over naar het album zelf.

Bij het toevoegen had ik ook twijfels of deze erop mocht maar Angel Air verkoopt dit op zijn website, echter Discogs kent deze niet en er is weinig info beschikbaar. De opnames dateren van 2004 in Nederland, echter waar en wanneer precies en met wie? Volgens mij is dit de toer voor het album Noises from the Cathouse uit 2003 met hierop drie nummers. Nog één nummer van het album Mystical uit 2001 staat hierop, maar de andere livenummers zijn afkomstig van de eerste drie albums Wild Cat, Spellbound en Crazy Nights. Opnames klinken goed en zuiver. De laatste drie nummers zijn of andere of nieuwe versies, en laten me volledig koud want nog altijd snap ik niet de toevoeging van studionummers op een livealbum.

Van de vier livealbums tot op vandaag blijft mijn voorkeur uitgaan naar Live at Nothingham Rock City ('81) wegens het jong enthousiast ongebreideld speelplezier. Deze is best ook goed. Tygers of Pan Tang geven mij nog altijd de indruk dat ze meer dan de moeite waard zijn om eens live mee te maken.

Hé Sir Spamalot, dat LIVE album uit 1981 is zeker met John Sikes? Dan ben ik ook geïnteresseerd en ga er dan achteraan. Spellbound vind ik hun beste album met een glansrol voor John Sikes!

In 2004 traden de Tygers op 2, 3 en 4 april op in respectievelijk Heerenveen, Gramsbergen (!) en Nijmegen. En later dat jaar speelde ze in augustus op het Dokk'em Open Air festival. De opnamen van deze live-elpee zijn van Dokke'm Open Air.
Tygers Of Pan Tang had en heeft altijd iets met Nederland gehad.

En wat betreft live best de moeite om nog eens mee te maken: de band heeft net haar twee enige optredens in Nederland (Stadskanaal) en België (Genk) achter de rug. Daar is wel enige aandacht aan besteed, op MuMe. Je zult ver moeten reizen om ze nu nog ergens te zien.

Je ziet dan tegenwoordig een band uit de NWOBHM-hoogtijdagen van toen op een nu-leeftijd van dik in de vijftig of rond de zestig. Het is een feest der herkenning om zo'n al lang mee draaiende band hun krakers nog eens te horen en zien spelen. Maar verwacht niet de energie en spirit 'van toen'. Dit heb je wel met meer bands. Buizen zag vorig jaar ook Saxon en Girlschool: ook leuk om (weer) eens mee te maken maar met name de zang haalt toch vaak niet het sprankelend ruige onbevangene van toen.

Er zijn niet veel bands (of artiesten) die al zo lang meedraaien en toch die 200% inzet en energie hebben alsof ze net beginnen. Motorhead heeft, herstel had, dat wel. Michael Monroe ook. Maar bij veel bands is er toch iets 'belegens' en wordt erg geteerd op ouder werk.
Tygers Of Pantang live 2016.

buizen, bedankt voor deze aanvullende info!

Buizen ik geef je gelijk wat betreft de zang. De zanger van Manfred Mann's Earthband, die ik vorige maand aan het werk zag in de Boerderij Zoetermeer, haalde de hoge tonen ook niet echt ( ik zag MMEB ook in de jaren '80 met Chris Thompson, die as destijds een wereldzanger)