Acid Reign - Moshkinstein (1988)

De laatste jaren zou deze productie volstrekt onacceptabel zij voor de verwende disco metal oortjes onder ons die alles op de gepolijste digitale wijze geserveerd willen hebben de laatste jaren volgens de beste Century Media recepten etc. Nou, 't "rammelende" en verrotte, maar ozo heerlijke pure rauwe Thrash geluid op deze Acid Reign schijf gaat er bij mij in als KOEK! Nee, écht...anno 2011 wordt dit echt niet meer getolereerd, en in de hondsberoerde metal jaren 90 al helemaal niet! Maar eind jaren 80 was dit geluid, zoals bij het toch wel bijzondere Acid Reign, niet ongewoon en werd er flink gethrashed op dit soort klanken. Tóch komen veel van bijv. die nieuwe generatie Thrashbands van tegenwoordig ouderwets uit de kast, zeker qua jolig imago zoals bij Acid Reign, Anthrax etc. Maar eind jaren 80 waren Acid Reign etc. de eersten, en was het genieten geblazen. Puur! Een aantal aardige nummers trouwens ook op deze eerste schijf van Acid Reign! Neem bijv. Suspended Sentence of Respect the Dead. Jawel; met een piepende versterker op het laatst! Het maakte allemaal niks uit...het was rauw en echt! De Punk jaren een eindje ervoor in die tijd was in muziekland overal nog goed en heerlijk voelbaar; ook op deze Engelse Thrash van Acid Reign. Engeland had niet veel Thrash, (Acid Reign, Onslaught, Sabbat...), maar de Thrash die er was mocht er zeker zijn.

Gooi Black Sabbath, Slayer en Anthrax in een emmertje, roeren, en BAM: Acid Reign! Blijf het toch wel een bijzonder bandje vinden met hele aardige ideeën. Misschien niet onmiddelijk opvallend, maar links en rechts inventief.

Dik dertig jaar na dato weer eens geluisterd. Destijds vond ik het een van de mindere goden en terugluisterend vind ik dat mijn jeugdige oren er een goede kijk (en luister) op hadden. Evenzogoed bevalt me de ongepolijste en rammelende sound wel. Het heeft een wat serieuzere toon en is iets meer crossover-thrash dan opvolger 'The Fear'. Die plaat heeft een wat quirky feel, waardoor de aloude vergelijking met Anthrax soms opgaat, maar dat hoor ik op deze EP veel minder. Het doet mij eerder aan Excel en vroege Sacred Reich denken. Of zelfs ietwat aan D.R.I. ('Chaos (Lambs to the Slaughter)').
Deze EP klinkt wat agressiever en ligt me wat beter dan 'The Fear', maar toch net niet sterk genoeg voor 4*.