Efdemin - Chicago (2010)

Voor mij een tegenvaller na het fantastische naamloze debuut. Staan wel een aantal degelijke tracks op zoals bv. Night Train maar hij weet nergens echt te verrassen.

Enorm sfeervol en gevoelig album! Ga hem nog veel vaker goed luisteren voordat ik er een cijfer bij kan plaatsen, het is in ieder geval weer techno van de bovenste plank, zoals we van Dial gewend zijn.

Na veel luisteren een heel erg goed, heel erg diep en mooi album. Veel karakter, veel variatie, dit is een subliem werk en behoort tot de top in zijn genre.

Warm en sfeervol met veel jazzy invloeden. Het is geen typische Chicago house zoals de titel doet vermoeden, daarvoor zitten er teveel invloeden van andere stijlen in.
Lekkere lome luistermuziek wat zich pas na meerdere luisterbeurten openbaart.

WTF? Maar 18 stemmen hier? Heb het voor het eerst sinds tijden weer eens opgezet en het is nog steeds boeiende muziek. Unieke zorgvuldig opgebouwde loops, met heerlijke orgels, jazzy percussie, diepe bassen. En bovenal: niet zo glad zoals zijn vorige werk, en de meeste andere hedendaagse house/deep house. Dromerige, zachte melodieën die worden gedragen op solide ritmes.

Zal 'm een paar keer grondig luisteren.

Redelijk, maar klinkt toch wat te veilig voor mij. Laatst de jazzy krautrock electronica van de Secret Rhythms serie geluisterd en die reeks platen klinken qua ritmes voor mij inspirerender/rakender terwijl de tracks ook soortgelijke lome kwaliteiten bevatten. Dit klinkt voor mij eerlijk gezegd te makkelijk. De muzikaliteit van de ritmische patronen is niet inspirerend genoeg voor mij waardoor de grooves me niet pakken. De track ''Night Train'' weet me nog het fijnst mee te trekkken, omdat het gewoon een goed concept heeft dat bijvoorbeeld wat weg heeft van Tha van Aphex Twin.

Zijn beter scorende debuut weet me nog steeds niet helemaal te overtuigen, maar deze is wat mij betreft op alle fronten sterker. Unieker, interessanter, met meer om te ontdekken. Eigenlijk wat sander hierboven zegt dus.

Een 7,5.