Rolling Stones - Through the Past, Darkly: Big Hits Vol.2 [US] (1969)

simpelweg een fantastisch verzamelalbum

Beter kan bijna niet.
Alleen had k "2000 Man" gekozen in plaats van Dandelion

ook een goed nummer, maar dandelion misstaat niet

Prachtig!
Jammer dat je maar 5 sterren kan geven en niet meer!
Jumpin' Jack Flash is voor mij het absolute hoogtepunt.
Die riff!
5***** zonder enige twijfel

Toch wel een heel belangrijk nummer in de rockgeschiedenis. Deze verzamelaar geeft trouwens een perfect beeld over de periode 1967-68. En hoewel er inmiddels veel completere verzamelaars zijn is deze nog altijd leverbaar.

Voor mij is Jumpin' Jack Flash misschien wel het beste Stones nummer ooit.
Misschien wel één van de beste nummers ooit.

Goede nuttige compilatie, omdat er nr's opstaan die destijds niet op de albums waren gekomen, zoals JJF, Honky tonk women en Dandelion.

Kijk dit is nu eens iets waar je wat aan had!

Toen nuttig, nu totaal niet meer.

Tegenwoordig geeft The Singles Collection + Jump Back het beste overzicht van wat de Stones zoal gemaakt hebben.

Ik heb bij het album 'Between the buttons' mijn mening over deze compilatie al zo'n beetje gegeven.
De Engelse versie is wat sterker dan de Amerikaanse en heeft ook prachtnummers 'You better move on' en 'Sitting on a fence'.
Ik weet niet wat die Amerikanen steeds met 11 nummers hebben. Bij The Byrds was dat ook al zo. Ze hadden hier als nummer 12 'We love you' kunnen doen.

Through the past, darkly (Big hits vol. 2) (U.K.) 1969
Jumpin' Jack Flash - Mother's little helper - 2000 light years from home - Let's spend the night together - You better move on - We love you - Street fighting man - She's a rainbow - Ruby Tuesday - Dandelion - Sitting on a fence - Honky tonk women.

Op de achterzijde van zowel de U.K. als de U.S.-versie staat een gedichtje dat opgedragen is aan Brian Jones (1943-1969), terwijl op foto's van zijn grafsteen 28 februari 1942 als geboortedatum vermeld staat.

Door de pers zijn alle geboortedatums veranderd, dus ik denk dat ze daar gewoon aan meededen. Maar die op zijn grafsteen staat klopt.

Rolled Gold is vollediger, dus deze compilatie is wat achterhaald, maar op zich is dit een prima album, uiteraard, geen enkel dipje, al vind ik Dandelion hier toch het minste.

****1/2

Weer een officiële compilatie plaat, weinig toevoegingen alleen de nummers die voorheen als single uitkwamen Jumpin' Jack Flash en Dandelion zijn nieuw

voor de rest een aardig album voegt niet veel toe en leuk als een afsluiter van de Rolling Stones jaren 60 collectie

3,5*

Ik vergeet dat Honky Tonk Woman ook een nieuwe toevoeging is aan deze plaat.

Geweldige verzamelaar en een hele leuke hoes die ik gelukkig nog in de vinylversie bezit. Keith met de mond van Mick en Mick totaal onherkenbaar

Toendertijd een geweldige verzamelaar, tegenwoordig zijn er completere verzamelaars. Vandaar 3,5*.

Ik weet nog dat ik bij de ouders van een jeugdvriend bijna een hele avond naar die hoes heb lopen kijken. Toegegeven niet heel erg bijzonder maar er straalde voor mij toen een soort coolheid vanaf. Nu komt die coolheid voornamelijk uit de speakers. She's a Rainbow en Ruby Tuesday in een één-tweetje is toch erg lekker.

Ik heb deze nog in de U.K.-versie op vinyl, met zo'n achthoekige hoes. De latere versies zijn niet uitklapbaar en hebben van die enge zwarte hoeken. Bezuinigingen van de platenmaatschappij toendertijd. Dat was bij On The Threshold Of A Dream van The Moody Blues ook al zo.
Eind jaren 70 is deze nog eens op groen vinyl verschenen.
In de jaren 70 verschenen er op Decca natuurlijk toppie verzamelaars zoals Milestones en Rolled Gold alias Stones Story, maar dit blijft toch een ijzersterke compilatie. Als er een feestje was, zette ik gewoon deze in mijn huiskamer op en als het wat later werd Beggars Banquet, Let It Bleed of een Motown-compilatie met Marvin Gaye, Smokey Robinson en Diana Ross & The Supremes.
Dat vinyl blijft bij mij staan als een huis. Als ik Ruby Tuesday vanaf de CD van The Singles Collection - London Years draai is het net alsof het nummer te snel draait. Alsof The Stones Smurfen zijn.
Op mijn draaitafel heb ik zo'n pitch control, zodat je een plaat die te snel of te langzaam gaat bij kan stellen.

Heb deze op LP gehad helaas spoorloos net als Big hits high tide
heb ze alle 2 op CD zowel de LP's als CD's klinken subliem waren zgn ffrr recordings een 5 is hij zeker waard beste verzamelaar Stones latere jaren 60

Onbegrijpelijk dat de Amerikaanse versie voorrang heeft gekregen in de laatste lichting remasters...

Heb deze in de USA en UK versie op CD en LP(de zeskantige hoes); de laatste is al bijna 20 jaar niet meer in de reguliere handel verkrijgbaar en die vond ik net wat beter samengesteld.

Leuke verzamelaar van de Stones (samen met London Years m'n favoriet). En binnenkort ook opnieuw verkrijgbaar als shm-sacd!

Ik heb de 8 hoekige UK lp versie, is dat nog wat waard tegenwoordig?

Is dat de versie waar Sitting On The Fence in plaats van Sitting On A Fence op staat?

Ik had eerst die herpersing met die zwarte hoeken.
Later vond ik op een school-rommelmarkt die originele uitklapbare (Duitse persing) voor fl. 2,50.
(Volgens mij is Decca-Telefunken wat hier Decca-Philips was.)
Op een platenbeurs kwam ik begin jaren 90 dezelfde persing, maar dan met krassen tegen voor
fl. 100,-.
Voor een fan van George Baker Selection zal dit album niet die prijs waard zijn, maar voor een Stones fan zeker wel.
Toen ik met het album voor die knaak thuis kwam, voelde het alsof ik goud gewonnen had!

Volgens mij waren de Amerikaanse en Engelse versies zo samengesteld dat ze zonder doublures de respectievelijke versies van Big Hits, High Tide And Green Grass aanvulden.

We zijn hier zo'n beetje op het punt aangekomen om de Stones-collectie aan te vullen met dit soort compilaties. Ik weet dat al het materiaal al op andere albums of compilaties staat, maar de op cd verkrijgbare verzamelaars van de Stones zijn altijd erg aantrekkelijk gepresenteerd met onvergetelijk artwork en het materiaal is vrijwel altijd met enige zorg samengesteld.

Ik kreeg vandaag de 'Octagonal Gatefold Sleeve' 1st UK pressing binnen. De hoes is in een mooie staat, het vinyl kraakt af en toe, maar dat is ook wel weer charmant. En wat een goede verzamelaar is dit zeg en inderdaad: wat een schitterend artwork!

De tracklist hierboven is de Amerikaanse. Ik heb de 2 UK versies, waar Paint It Black op Vol. 1 staat.

Nooit geweten, maar ik heb de V.S. versie op cd gekocht ergens in de afgelopen 20 jaar. De plaat heb ik eigenlijk noot vaak gespeeld, tot een paar maanden terug. Het was een jeugdherinnering. Mijn buurjongen had hem, 8 hoeken en al en een later vriendje een Taiwanese, illegale persing.

Inmiddels heb ik alles van de band uit die tijd, inclusief alle singles, maar deze was dus overbodig op LP. Als ik de plaat nu luister, dan komt het er ongeveer op neer dat dit waarschijnlijk de beste compilatie ooit is. De "Rode" en de "Blauwe" zijn er ook nog, maar deze heeft meer focus, omdat duidelijk keuzes zijn gemaakt voor de singles, op één na: 'We Love You', waar ik eigenlijk nu pas achter kwam. De enige smet op een smetteloze plaat. Eigenlijk zijn alle nummers raak. Te beginnen met de soort van oerschreeuw 'Paint It Black' tot de met wat protserige 'Street Fighting Man'., mijn eerste Stones single, overgenomen van diezelfde buurjongen. Heb je spijt, Hans? Volgens mij niet, want hij hechtte er niet aan. Dingen gingen voorbij.

Wat opvalt is hoe goed de drie b kanten van de drie dubbele a kant singles zijn. Alle drie terecht opgenomen in deze compilatie. Ten tweede hoe de band van harde, rauwe rock in 1966, verschuift naar (v)luchtige, op piano gebaseerde, superieure, pop naar de uitvinding van rock en dat alles in de grofweg twee jaar tussen 'Paint It Black' en 'Jumping Jack Flash'. Met 'Honky Tonk Woman' zet de Stones uiteindelijk in de zomer van 1969 de toon voor de rest van de carrière.

The Rolling Stones hebben nooit de verfijndheid of muzikaliteit van The Beatles bereikt, maar dat was ook nooit het uitgangspunt. Uit deze compilatie spatten de brokken energie, levenslust en overlopende testosteron uiteen in een orgie van sex, drugs and rock and roll, zoals er weinig op volgt. Zoveel hits in zo'n korte tijd. Een geschenk aan de mensheid van 20gers, die nu de wereld als 70gers versteld doen staan van een stuk enthousiast gespeelde Chicago blues. Het kan verkeren.

Mijn nummer voor nummer verslag staat hierr op WoNo Magazine.

Zojuist aangeschaft op CD als remaster vor € 9,99 en zit nu in de spelert. Eigenlijk niet echt essentieel voor mijn collectie maar ik heb 'm gekocht omdat ik Big Hits, High Tide And Green Grass ook al een keer had gescoord voor € 5,--. Voor mijn gevoel horen die twee bij elkaar. Mooie is dat She's Like A Rainbow en 2000 Lightyears From Home er op staan. Nu hoef ik Her Satanic Majesty's...etc niet aan te schaffen, want dat album is niet echt mijn 'cup of tea'. Wel had ik graag als track 12 Child Of The Moon gehad, maar zo is er altijd wel wat. Ben der bliede met!

Nee ook niet essentieel voor mijn collectie,heb hiervan wel een bootleg mono editie (U.K versie)
met wat bonustracks (early tracks en demo,s)
En ja ,High Tide en Past Darkly horen ook bij elkaar vanwege Big Hits en Big Hits 2, vind wel dat je dan beter...of 2x U.K of 2x U.S versie voor de aansluiting of volledigheid moet aanschaffen
het album Majesties is ook niet mijn ding ,rommelig en zweverig maar dat was nogal eens aan de orde in '67
2000 light Years en Rainbow zijn hierop idd zeker de uitschieters
Uit de Decca/London periode ben je natuurlijk het beste af met.... Singles Collection: The London Years (1989) compleet A+B sides '60,s Singles
Maar dat wist je wss al

Ik vind de Decca-versie veel beter.

Dit album heb ik in de ABKCO-uitgave op cd uit 2002. Erg goede compilatie met alleen maar hoogtepunten, en het geluid van de cd is ook meer dan prima. Sowieso is de Brian Jones-periode van de Stones favoriet bij mij, al zijn de albums Beggars Banquet t/m Exile natuurlijk ook van hoog niveau. Het zal met mijn leeftijd te maken hebben.