Primus - Sailing the Seas of Cheese (1991)

Toch wat minder dan Frizzle Fry.

Weet nog goed dat ik 'm voor het eerst hoorde, kon er helemaal niets mee. Maar wat een feest deze plaat! Ik vind 'm stiekem zelfs beter dan Frizzle fry. (is dat erg?)

Frizzle fry vind ik beter dan deze plaat, maar deze is qua humor toch de kampioen onder de Primus-cd's. Ook leuk dat Tom Waits, en mijn favoriete anti-helden Rick Mayall en Adrian Edmonson van Bottom ook mee mogen doen.
Oh ja, en dan is er nog dat zalige basloopje van Jerry was a racecar Driver natuurlijk.

ik vind em ook leuker dan frizzle fry

Lekker CDtje met geniale baspartijen, waarom heen de rest ook zijn best doet. De geknepen zang en het zwerige gitaarwerk maken het af. Het is origineel, af en toe wat melig, maar amusant blijft het zeker. 3.0

Aiii....daar doet u Larry LaLonde en Tim Alexander toch veel te kort mee. Deze band staat als een huis, alle drie de partijen zijn zeer origineel en strak, veel verstopte leukigheidjes in akkoorden, melodie, tegendraadsheid. Welke band zet er nou op 1CD zowel een nummer in 11/12-maat als 5/4-maat, terwijl het toch lekker meebrult?

Dat baslijntje van American Life....

Dat baslijntje heerst idd kaztor ook gelijk denk ik mijn favoriete nummer van de cd tis wel moeilijk kiezen trouwens

Hele cd bestaat uit geniaal basspel sowieso. Luister alleen het nummer Fish On die intro en die solo verderop in het nummer. Ontzettend goed gewoon, maar ook het gitaarspel en het drumwerk is erg goed.

Maar afgezien van het feit dat dit muzikaal een ontzettend goed album is vind ik het ook wel een vrij lollige cd. Grappig en beetje vreemde teksten wel en dan heb je ook nog die geknepen zang van Les Claypool. Ik vind het allemaal erg leuk. Welke andere band komt nou op een nummer als Tommy The Cat

4,5 ster

Berichten over concerten verplaatst naar Primus

Sterke opvolger van Frizzle Fry. Op dit album lijkt de band de abstrace lijn van het vorige album door te voeren. Wat volgt is een sterke fusie van jazz, rock, heavy metal en funk. De funky bass van Les Claypool, het psychedelische gitaarspel van Larry LaLonde en het strakke gedrum van Tim Alexander vormen toch wel een hoogtepunt in de rockmuziek van de jaren 90.

En hoewel de 3 muzikanten fantastisch spelen is er natuurlijk toch eentje die er tussenuit springt, basvirtuoos Les Claypool. Hij moet toch wel één van de beste bassisten ooit zijn. Op de eerste drie nummers laten ze hun talenten zien door zeer sterke toegankelijke rocksongs te maken. Vooral op American Life zijn de drie perfect op elkaar in gespeeld. Op Jerry Was a Race Car Driver en Fish On (Fisherman Chronicles, Chapter II) laten ze vooral hun virtuositeit zien. Sterke fusion met een goede dosis funk en heavy metal riffs.

De teksten en de zang zijn lekker luchtig en bij vlagen zeer grappig. Het album doet echter wel wat onder voor Frizzle Fry, maar nu ik dit stukje schrijf moet ik toch wel verhogen. Het is een erg sterk en luchtig album die knap laat zien hoe apart de band eigenlijk wel niet is. Bijzonder ook hoe de band zo populair is geworden, terwijl ze toch niet heel toegankelijk zijn. 4*

alleen the little ditty had niet gehoeven, voor de rest super! hun beste

Binnenkort komt er een remix uit en een 5.1 mix op blu ray/dvd. Mij benieuwen.

De beste van Primus. Dat zegt genoeg lijkt me.

Neen, toch niet. Wat zegt het over de rest bijvoorbeeld? Wat zegt het over dit album? Waarom vind je het zo goed?

ben ik echt de enige die bij (een deel van) de baslijn van Jerry sterke associaties heeft met Elephant Talk van King Crimson?

waarschijnlijk niet, maar dit platform is nu ook weer niet zo breed dat iemand dat al besproken heeft.

Inderdaad het heeft er zeker wat van.

Recent gekocht en ben helemaal fan van de sound en sporadische gekte op deze "Sailing the Seas of Cheese"

De teksten moet ik nog nader opzoeken maar de muziek is al om duimen en vingers bij af te likken.

Ik kan het nu over het basspel van Les Claypool hebben maar dat hoeft niet meer na alle lofbetuigingen die ik al gelezen heb. Het strakke samenspel van de band steelt zelfs nog meer de show. De verhalen vertellende stem van Claypool past perfect bij deze stijl.

Huisfavorieten zijn Here Come the Bastards, Sgt. Baker, Jerry Was a Race Car Driver, Tommy the Cat & Fish On (Fisherman Chronicles, Chapter II)

Speciale vermelding voor "Jerry Was a Race Car Driver" want deze week brak ik mij het hoofd over vanwaar ik dit nummer al kende. De game Tony Hawk's Pro Skater, die ik in mijn puberteitsjaren kapot heb gespeeld, was blijkbaar van een goeie soundtrack voorzien

Tony Hawk's Pro Skater 1 Full Album - YouTube

De stemmen lijken erop en het zal er ook vast op gebaseerd (kunnen) zijn, maar dat zijn niet de echte Richie en Eddie.

Here They Come...Dit is toch wel mijn favoriete Primusplaat, al moet ik toegeven er nooit meer naar te luisteren heb ik hem vroeger grijsgedraaid...alleen jammer van Sgt. Baker, dat heb ik altijd een kutnummer gevonden.

Heb ik meer bij Fish On (en dan meer in het algemeen naar het Discipline-album).

De band was kennelijk ook door Rush geïnspireerd - dat heeft mij dan weer op hun spoor gezet.

In de volgende tournee van Primus in 2021 wordt Rush' A Farewell to Kings integraal gespeeld. Hopelijk komen ze weer naar Tilburg.

Het is een ode aan Neil Peart.

Ja heel gaaf! Ben benieuwd.

... hoe klinkt dat dan weer? Als het Tilburg wordt, ga ik dat misschien wel ontdekken.

Dat einde van Fish On...wat een epische sluitstuk van dit album zeg!

Samen met Frizzle Fry nog steeds het beste wat Primus heeft uitgebracht wat mij betreft.

Mezelf maar even quoten nog + voor de goede orde: in de afsluiter worden wel audiofragmenten uit 'Bottom' gebruikt.

Primus, een wonderlijk stelletje. Het 3tal uit de Bay Area van San Francisco maakt een unieke mix van rock, funk, metal en jazz. Boegbeeld is "disco" Les Claypool, bassist extraordinaire en als zanger het neefje van Donald Duck. Ooit vruchteloos gesolliciteerd bij Metallica maar zelfs voor hen te weird. Gitarist Larry Lalonde en drummer Tim "Herb" Alexander vullen vakkundig de gaatjes die Les overlaat. Mijn hemel, wat een bassist. Alsof de snaren van zijn bas van elastiek zijn! De songs zijn op z'n minst eh, apart te noemen en een uitgekiende mix van Devo/XTC/Zappa/Meters en Rush.

Primus is een unieke band met fenomenale muzikanten en dito songs. Luister maar eens naar Tommy The Cat. En wat doen ze het liefste naast de muziek? Vissen!

In 1992 speelden ze in het voorprogramma van Rush in de Ahoy'. Voor mij een absolute top avond!

"You just called me a bastard, didn't you?"