Spock's Beard - X (2010)

Geniaal album. Dit is in mijn optiek het album van SB sinds het vertrek van Neal Morse. Met name From the Darkness vind ik een heerlijke track. Gisteravond speelden ze dit hele album overigens in z'n geheel live.

Om eerlijk te zijn vind ik dit zelfs het beste album uit het gehele oeuvre van de band.

Kamikaze was gisteren in de live-uitvoering wel aardig maar de studio-versie vind ik het zwakste nummer van het album en Jaws of Heaven duurt misschien iets te lang maar met name From the Darkness en Edge of the In-Between zijn geniaal.

Valt me niet tegen en voorlopig een een 4*.
De nummers die hier boven geschreven staan zijn ook mijn favorieten maar echt zwakke nummers staan er niet op.
Vindt hem wel iets pittiger dan ik van ze heb, of heb de verkeerde albums.

Spock's Beard is een band waar ik nog nooit van gehoord had. Maar dankzij het debuut van Haken, en een recensie daarover waarin deze band vermeld werd, heb ik nu 'X' leren kennen, het nieuwe album van de band. Het is progrock, met lekker lange nummers (twee nummers duren zelfs elk een dik kwartier!), gekenmerkt door een ingewikkelde songopbouw, maar wel bij vlagen geniaal. Ik vind deze plaat wel wat minder dan die van Haken; daar is er meer die 'klik'. Toch kan je moeilijk niet onder de indruk zijn van een nummer als 'From The Darkness'.

3,5 sterren

The light ,snow,kindness of stranger en V zijn stuk voor stuk betere albums omdat Neil Morse daar de broodnodige gevoeligheid injecteerde.

Spock's Beard zonder Neal Morse is onderhand toch wel een volwaardige, op zichzelf staande band (die mij ook minder ligt, maar dat terzijde). Misterfool mist wat mij betreft evenwel het (met afstand) beste Spock's Beard album, namelijk Beware of Darkness.

Ik heb hem anders geen seconde gemist op dit album. Overigens luister ik voor gevoeligheid dan weer niet naar progrock, maar dat terzijde...

'The Man Behind The Curtain' vind ik trouwens ook een erg sterk nummer!

Ik mis de band die grote bombast wist af te wisselen met nummers als june. Ik mis de innemende stem van frontman Morse. Bovenal mis ik het echte eigenzinnige geluid. Dit album is weer typische grote halenbombast, die maar al te graag, als het volgende meesterwerk, binnengehaald wordt door de hongerige symfofanaten. De band wil graag,maar het is een luchtbel die met een grondige inspectie uiteenspat. Waarom toch de 3*? Een zeer goede vraag!

O Misterfool, leer ons alsjeblieft grondig te inspecteren zodat we in de toekomst niet nog eens een plaat ten onrechte goed vinden...

Geen zorgen, Brunniepoo... Misterfool is pas vrij onlangs prog een beetje kritisch gaan benaderen. Bij die mensen bespeur je wel vaker een soort bekeerde-rokers-houding.

Niettemin ben ik bang dat ik het na eerste beluistering met Misterfool eens ben. Niet dat er iets opzichtig mis is met spel of composities, maar het glijdt gewoon langs me af zonder dat het me werkelijk iets doet, net als bij de voorgaande twee albums het geval was. Neal Morse is ook verre van heilig voor mij en het werk dat Spock's Beard onder zijn leiding maakte evenmin, maar per saldo geloof ik dat ik uit die periode toch ook wat meer aantrekkingskracht ervaar.

Deze vindt ik na snow toch wel het beste van deze groep, tenminste van de 6 platen die ik van ze heb.
Hier mis ik Neal niet op.
Gelukkig verschillen smaken.
Alleen het instrumentaaltje had niet gehoeven van mij (kamikaze).

Ik heb deze cd sinds vorige zomer, maar ben er deze week pas echt goed naar beginnen luisteren (dat heb je als je veel muziek hebt en niet weet waar te beginnen ^^). En WOW wat een klassebak. Jaws of Heaven is één van de beste prog epics die ik ooit gehoord heb. Ook From the Darkness en limited edition track 'Their Names Escape Me' zijn zonder weerga. Net de limiet gehaald van 80 minuten (dit is officieel de langste cd die ik ken - of nee wacht: Transatlantic's 'The Whirlwind' live ), maar duurt geen seconde te lang. Niets dan lof!Klinkt veel geïnspireerder dan de andere post-'Snow' releases. Ik vind 'm eigenlijk zelfs beter dan Snow. Hier ga ik nog veel plezier aan beleven. Ik zie dat ik al gestemd had, maar ik herinner me dat ik eigenlijk zelden tot aan het laatste nummer geraakt ben - voor mij persoonlijk meteen ook het beste. Ergens een risico om je beste epic achteraan te plaatsen - tegelijk ook wel perfect als fenomenale afsluiter (waar sommige cd's op het einde net afzwakken). Van 4* naar 4,5* dan maar! Zonder twijfel.

Spock's Beards beste album met Nick D'Virgillio is ook helaas het laatste. Nick D'Virgillio heeft de band helaas verlaten

Top album! Heerlijke, uitgesponnen nummers waarbij je helemaal meegevoerd wordt. Prachtige produktie ook. Elk instrument staat perfect in de mix. De opener en de afsluiter zijn m'n favorieten maar eigenlijk vind ik elk nummer prachtig!

Perfecte balans tussen pop en progrock. Met fenomenaal drumwerk. Zo nu en dan klinkt het gitaar- en toetsenwerk wat richting Saga.

Ik vind overigens de multi-vocal melodieën en de samenzang erg mooi.