Volgens mijn bronnen is deze uitgebracht op 28 maart 2005 en bestaat de line-up op deze EP uit zanger Dave King, gitaristen John Stormont en Mick Perry, bassist Brian Smith en drummer Ian McCormack.
Toen ik dit beluisterde, kreeg ik het idee teruggeworpen te worden naar de NWoBHM scene uit de jaren '80. Dit klopt ook, want deze opnames dateren uit 1987.
En wat is dit een heerlijke EP zeg! De muziek is een combinatie van Heavy Metal in de stijl van met name Saxon, maar soms klinkt het ook meer als Rock, waardoor door het strot van King bij mij de link met AC/DC gelegd wordt.
Drie erg gave, hier en daar meezingbare Metal nummers. Over de productie valt niks te klagen. Daarnaast staan de tracks bol van het gitaargeweld met een prominent aanwezig drumstel (iets dat in dit geval wel passend is). Verder vind ik dat Dave King hier gewoon erg sterk zingt.
Wat jammer dat het deze band nooit gelukt is om door te breken, want de kwaliteit is best hoog. Daarnaast spat het enthousiasme er vanaf en is er goed te horen dat dit een jonge band was die hoopten op een platencontract.
De toevoeging van de live track is ook nog wel tof, want ook hiervan is de geluidskwaliteit best goed. Zo goed zelfs dat ik een beetje twijfel of dit nou "echt live" is of niet. Maar wat maakt het eigenlijk ook uit? Het klinkt lekker en het is catchy, dus mij hoor je niet klagen.