thejazzscène
Vooral het eerste deel is geweldig waardoor de twee laatste wat nazinderen.
Het einde van deel één heeft overweldigende climax: een rommelig en hevig 'Supersilent'-achtig geluid vol elektronisch geweld wordt bijgestaan door een diep snijdende Vandermark. Als de rommel wat verdwijnt mept Paal Nilssen-Love er een strak ritme in met een groove om 'u' tegen te zeggen.