The Thermals - Personal Life (2010)

Bijna....

More parts per million en Fuckin A heb ik grijsgedraaid. Ten tijde van The body was mijn interesse voor The Thermals al aanzienlijk gedaald. Het vorige album Now we can see heb ik zelfs nooit beluisterd (moet hier toch eens werk van maken).
Bij het bekijken van de komende releases zag ik dat er op 7 september een nieuw album uitkomt. Single I don't believe you heeft mij zin om nog eens een avondje The Thermals door de speakers te laten knallen (the good old days), in afwachting van het nieuwe album dus ...

Voor mij hetzelfde verhaal als van Horsepower. Alhowel de gemiddelden van de laatse 2 albums toch nog behoorlijk zijn, zijn de Thermals wat mij betreft behoorlijk ingekakt geraakt.

Eerste beluistering valt mij niet mee. Het is allemaal een pak minder snel en een pak minder goed (tov hun eerste drie albums).

Grappig - bij mij ging het net zo. De eerste twee platen heb ik grijsgedraaid en draai ik nog steeds wel. Alles daarna vond ik minder interessant en ik haakte na één luisterbeurt af: te glad, te standaard-rock. Niet het heerlijk we-nemen-het-lekker-thuisop-geluid. Geen gerammel, geen ruis, niet meer die vurige passie en de emotie in de stem van de zanger. Nee - The Thermals hebben voor mij maar twee goede platen afgeleverd.

veranderd steeds (elk album weer) maar blijft erg goed!
ik doe weer mee.

Probeer dit toch maar even mensen, it'll brighten up your day!

Ongelofelijk hoe deze band is afgegleden. Het heilige vuur van de eerste twee platen is zelfs met een bouwlamp niet te vinden. Aardige liedjes, dat nog wel. Misschien iets voor radio3...

Grappig, ik vind juist dat die slechte productie niks voor deze band deed. Begrijp me niet verkeerd, More Parts per Million en Fuckin A zijn geweldige albums. No Culture Icons is een Anthem. Toch moet dit bandje het imo hebben van die lekkere kabbelende riffjes en de fantastische zang en kan het prima zonder het rauwe randje. Wederom een lekker plaatje.

Ik ga ook meer voor de rauwere versie van The Thermals. Toch staan er op deze en de vorige album toch weer een paar hele fijn in het gehoorliggende nummers. Vooral Alone, A Fool is helemaal top. Als je hem op repeat zet vind ik hem nog beter.