Duran Duran Duran - Very Pleasure (2005)

I Hate the 80's

Leuke zelfspot

Dit zit op hetzelfde label als Doormouse en de bandnaam is uiterst ludiek (maar wel lastig om op te googlen).

Ben wel benieuwd, heb er goede dingen over gehoord.

haha die bandnaam is erg goed inderdaad,

kan er alleen verder weinig over vinden, zoals je al zegt, lastig op te googlen

Ik vond een recensie

Daarvan quotend:
"Voor regelmatige bezoekers van de kleinere, avontuurlijke podia (denk: Worm, OCII en Extrapool) is Duran Duran Duran geen onbekende. De eigenzinnige Amerikaan heeft zich opzichtig tussen Venetian Snares en Donna Summer genesteld als een van de kopstukken van de breakcore, de energieke mix van verknipte breakbeat, gabber en samples. Opmerkelijk omdat Duran Duran Duran het vooral moet hebben van obscure singles en 12inches. Moest eigenlijk, want eind deze maand is debuutalbum Very Pleasure in Europa verkrijgbaar. Een album dat overigens tevens de allereerste officiële release is op Cock Rock Disco, het platenlabel van Jason Forrest. En dat is natuurlijk weer de man die achter Donna Summer zit en die met This Needs To Be Your Style een groter publiek met breakcore liet kennismaken."

Kopstukken van de breakcore ... njah. VS bestempelen als breakcore is sowieso wat wankel, maar die andere twee zijn toch zeer magere aanvullingen vind ik. Wat ik ken van Duranduranduran (aan elkaar geschreven denk ik ?) is redelijk inferieur.

Ben op zich wel benieuwd, maar blijf zo lang nog m'n breakcore op andere plaatsen zoeken.

't Is een fijn albumpje, maar live draait de man tegenwoordig ook gewoon loeiharde Peace Off tracks. Toch net wat lekkerder dan dit album

Verder wel fijn. I Hate The 80s is een lekker cheesy melodietje verknipt en verneukt, waarna het stevigere werk kan beginnen. 't Is aardige middenmoot dit, maar een beetje losjes. Weinig echt drukkende, volle tracks, wat te weinig samenhang en echt geschifte ritmes. Maar voor de leek zal dit al gek genoeg zijn denk ik.

Dikke 3.5*. Leuke dingen, maar het genre heeft al veel beter voortgebracht.

Moet ik me dit voorstellen als een soort Shitmat, of is het toch iets anders?

Beetje, hoewel Shitmat meer humor in z'n tracks stopt. Dit is iets minder vormvast, wat duidelijker Amerikaanse breakcore. Nog het best te vergelijken met het werk van Donna Summer zeker ?

deze heb ik toevallig vandaag ook maar eens gedownload om een keer te proberen...ik hoor van veel mensen dat het leuk is.

Er zijn trouwens ook twee nieuwe van Jason Forest (voorheen Donna Summer) die volgens de recensies erg goed moeten zijn...

Ik heb juist gelezen dat die knap beroerd waren. Maar dat was in Oor, dus misschien zegt dat ook niet alles.

The Unrelenting Songs of the 1979 Post Disco Crash (Jason Forrest) heb ik nu opstaan, en die's inderdaad niet geweldig. Beetje een End wannabe plaatje, dat nergens aan dat niveau komt.

Ik heb er zelf ondertussen ook een gehoord (Shamelessly Exciting)...heb hem maar weer weg gedaan, want het is heel leuk dat je uit 36 punk nummers een liedje kan maken, maar mij kon het niet boeien...wat mij betreft een slechte recensie van een net zo slecht album...vond ik zijn eerste Donna Summer plaatjes toen toch wel leuker/grappiger.

Die hoes!