Wolf People - Tidings (2010)

Heel erg vet! Groepje niet-erg-oude Britten die een heerlijk fris Blues-rock albumpje hebben opgenomen waar ook instrumenten als de akoestische gitaar, music box en..bedenk het maar, niet worden geschuwd. De korte interludes houden het ook lekker toegankelijk, veel ideetjes die wel nog enige samenhang kunnen behouden.
Die elektrische gitaar op het einde van Black Water...watertanden! En #12 Untitled, geweldig!
Zoveel 2010-ers heb ik nog niet zulke hoge punten gegeven!

Inderdaad...

Kon wel een Zappa-track ten tijde van Burnt Weeny Sandwich zijn!

Heerlijke psychedelische plaat. Het klinkt mij allemaal beter in de oren dan opvolger 'Steeple'. Volgens mij ben ik de enige, gezien de overige reacties en beoordelingen. Het album bevat vroegere singles en ze zijn als een collage samengevoegd met interludes. Dit concept is iets dat in de jaren 60/70 met succes (en soms minder succes) is gedaan en de laatste tijd niet zo gek vaak meer is te horen. Gelukkig zijn er bands (Graveyard, Wolfmother, Black Bottle Riot -en- Wolf People) die het goede van vroeger behouden en toch fris weten te klinken. Er is de laatste jaren een golf van retrorockers op ons af gekomen. De ene golf weten we beter te verteren dan de andere. 'Tidings' zorgt ervoor dat ik na 'eb' weer heel erg zin heb in 'vloed'.

Ik weet niet zo goed wat ik hier mee moet. Veel losse flodders, een handje vol probeersels en tussendoor wordt de neus ook even flink gereinigd. Her en der klinkt het behoorlijk hoopvol, maar nooit wordt het echt afgemaakt. Het hele album bekruipt me het gevoel dat tijdens een willekeurige studiosessie iemand per ongeluk de record knop aangetikt heeft.