Moby - Hotel (2005)

Dit is toch wel een zeer lage waardering voor een niet onaangename plaat.
Zeker niet zijn sterkste maar ik heb op een bepaalde manier toch wel sympathie voor de artiest Moby.

Deze ken ik als dubbelcd waarvan de één leuke pop is met wat Mobyvocalen, maar de andere cd weergaloos prachtig en majesteus mooie -en bijna meditatieve- luistermuziek is.
Moby is best veelzijdig. Ik heb ondertussen diverse stijlen gehoord van hem: punk(rock), house -en ambientachtige zaken, pop, gewoon mooie muziek, en nu dit dan. Blijft me verbazen. Voor 't 'gewone' deel zet is 3,5 *, voor t andere deel een 4,5 *, gem. 4 *

Matig album, dit. Enkele erg mooie nummers (zoals Slipping Away) maar oh zo vaak wordt er net iets te vaak hetzelfde couplet herhaalt (zoals Slipping Away), waardoor bijna alle nummers iets langdradigs krijgen (zoals Slipping Away). Bij elk nummer 30 seconden er af en Hotel had meer verdient dan de 2* die het nu krijgt.

De single Lift me Up kon me zeer bekoren. Maar heb deze kelk toch maar aan mij voorbij laten gaan. Had eigenlijk in de muziekpers niets dan slechte recenties gelezen, dus...

Misschien als ik hem ooit eens vind voor een appel en een ei, koop ik hem toch nog.
Alhoewel, die appel en dat ei zijn misschien lekkerder dan dit album?

Het heeft mij ook niet zo veel weten te boeien... Met dit album kwam er toch wel een einde aan mijn Moby-fandom. Hulde voor 's mans moed om een heel andere weg in te slaan (nou ja, meer terug naar een vertrouwd genre). Dit kan je echter fans opleveren of fans kosten. Ik hou toch meer van de rustige periode rondom Play (en Play: The B-Sides) en 18. Ik was helemaal wild toen ik Lift Me Up op de radio hoorde, kocht zelfs het singletje, maar de rest van dit album bevat voor mij persoonlijk niet de Moby waar ik van hou.

Ik heb de ambient-cd, die bij de speciale editie van Hotel zat, ook eigenlijk nooit echt een kans gegund. Misschien moet ik dat toch maar eens gaan doen binnenkort.

Ik was een grote Moby fan geworden ten tijde van Play (wie niet ?).
Ik kocht ook nog 18, wat ik haast even lekker vond, al stond bij Moby de toets duidelijk op REPLAY, want eigenlijk is het een veilige Play volume 2.

Bij deze had hij mij niet meer liggen, ik heb hem nooit gewild en als ik de kritieken mag geloven heb ik daar goed aan gedaan ?

Lift Me Up vond ik wel nog een aanstekelijke single.

Ik was ook best enthousiast over Lift Me Up, maar de rest van Hotel is vergelijkbaar met die single, en daar kwam Moby wat mij betreft niet mee weg. Mij sprak de rustige, dromerige Moby aan die je kon horen op Everything's Wrong en Play tot en met 18: The B-Sides; die elementen hoor ik niet meer terug op Hotel, en dat deed mij uiteindelijk afhaken.

Een erg onevenwichtig album. Van snelle nummers opeens naar langzaam. Van interessant naar saai. Erg jammer van Play en 18 valt dit toch wel tegen zeg.

2,5 ster.

Een nummer als Spiders vind ik wel leuk, maar bijvoorveeld Beautifull of Dream About Me zijn ronduit slecht, meer als 2* zit er echt niet in..

Ik sluit mij aan bij de meeste mensen hier, ik vind dit gewoon een (sorry dat ik het zeg) bagger album van een pionier als Moby.
Echt het slechtse wat die gemaakt heeft (samen met Animal Rights).
Lift me Up is inderdaad het enige nummer wat nog een beetje de moeite waard is, en de Mylo remix is om te smullen.
Voor de rest gewoon zwakke nummers, maar ik denk ook dat je ervan moet houden.

Ik vind dit allemaal erg plastic klinken. Play en 18 zijn veel beter.

Ik kan niet begrijpen waarom dit prachtige album zo'n lage beoordeling krijgt. I Like it is slechts een smet tussen prachtige nummers als Temptation, Slipping Away, Spiders, Homeward Angel, Dream About Me en Where You End. De meer vlottere nummers als Raining Again en Lift Me Up zorgen voor een mooie afwisseling.
Geweldige plaat!
4,5*

De ambient CD erbij is fenomenaal.

Ik vind Forever echt een geweldig nummer.

Temptation is toch gewoon een New Order cover?

Dit heb ik gisteren willekeurig in de bibliotheek uitgeleend (ik kende Moby enkel als persoon, verder wist ik alleen dat hij elektronische rock maakte), en ik ben zeer aardig verrast. Het verbaast me dat "Hotel" maar net geslaagd is, ik had een hogere rating verwacht. De sfeer en de sound spreken me zeker aan, en dat smaakt naar meer. Hoe goed zal ik het hooggewaardeerde "Play" dan wel niet vinden? "Lift Me Up" is ongetwijfeld het beste nummer, "I Like It" het slechtste. De eerste 5 nummers zijn veelbelovend maar daarna zakt het album een beetje weg en wordt het wat langdradig. Toch ben ik zeer blij dat ik deze muzikale ontdekking gedaan heb.

Ja idd heel laag gemiddelde verbaast me wel

Vanmiddag hoorde ik ergens in een winkel ineens Slipping Away, een nummer dat ik destijds enorm veel heb gedraaid. Het kwam voor mij destijds precies op het juiste moment, je kent het misschien wel, een nummer waar je ineens iets mee kan hebben omdat het aansluit bij een bepaald gevoel van het moment. Ik vind het nog steeds een heel mooi nummer en vanmiddag bracht het me voor een moment terug naar die tijd en droomde ik even weg...
Verder vind ik de versie van Temptation erg mooi, eigenlijk mooier dan het origineel van New Order.

Dat kan toch bijna niet waar zijn. Ook mooier dan die fabuleuze 12"-versie van NO die op deze parel staat?

Kan me herinneren dat ik dit album onmiddellijk na de release kocht, in de speciale editie (met ambient cd erbij). Na een aantal speelbeurten - waarbij de titels nog niet aan me bleven kleven - kon ik niet anders concluderen dat dit album thuishoorde in de categorie VOP (volkomen overbodige plaat) - zeker in vergelijking met zijn oudere broers.

Zelden heeft een album zoveel lamlendigheid en overbodig nietsdoen bij me opgeroepen als dit album. Het blijvende beeld: hanging round in lounges (airports, hotels) te veel geld betalen voor de 'bouffe' en het 'beer' - getting lifted, sure me wallet's quite empty mate.

Dat er zo waar nog een cover van Temptation op blijk te staan: het ver-cocktail-loungen van een classic, die imo illustratief is voor de rush (in meerdere opzichten) van modern urban life. Soms zou er gevangenisstraf op het uitbrengen van covers moeten staan
.
Onlangs werd ik bij toeval geattendeerd hier op de ambient-cd erbij (iemand was er enthousiast over); die heb ik dan maar weer opgepikt en die is niet onaardig. Dit album - heb ik in overleg met mijn financieel adviseur - in 2005 reeds afgeschreven.

Moby kan zoveel goede dingen doen met zijn inzicht in de muziek. De albums Play & 18 worden echt grijgedraaid..vooral het nummer porcelain en We are All made of stars als hoogtepunt op beide CD's.

Maar deze weet mij niet te raken, zit dan altijd met het gevoel, alsof Moby niets te doen had op een Zondag.

Dit vond ik ook een bijzonder flauw, slap en zwak album. Hier kenden we het Play-riedeltje wel.

Er bestond al ouwelullen-rock. Bij deze heeft hij ouwelullen-house uitgevonden.

Een paar (stuk of 4, 5) ok nummers, waaronder Lift Me Up en Slipping Away, maar daar vind ik de remixes op de bonus disc van The Best Of eigenlijk beter van. De rest is om te skippen. Wel een mooie hoes.

Overigens is de ambient-cd wel erg mooi.

Toch wel een flinke stap terug ten opzichte van 18 en Play.Reden;Moby is niet zo'n beste zanger en dat doet ie op dit album te veel,verder lijden een hoop nummers aan een ernstig geval van bloedarmoede.Tja en dan kunnen redelijk goede songs als Lift me up en Raining again het album ook niet meer redden.

Ik heb de gewone cd te snel gekocht en niet de prachtige ambient bonus erbij gekregen, gelukkig wordt deze bonus ("Ambient Hotel") opnieuw uitgebracht, heerlijke muziel voor deze tijd van het jaar.

Ik ben best een Moby fan. Ik vind dit cd 1 van dit album niet goed. Maar cd 2 is misschien wel zijn beste album. Wat een prachtige ambient muziek. Echt een 10!!!!! Daarom geef ik toch 5 sterren.

Richard Melville Hall, opererend onder de naam Moby heeft mij nooit zo weten te overtuigen. Wanneer is de beste man op zijn best; als hij slepende melodieën verrijkt met verassende invalshoeken. Op Play en 18 voegde Hall stukjes soul en gospel toe. In combinatie met een dromerige elektronische omlijsting leverde dat bij vlagen aardige nummers op. Een groot mankement aan de muziek van Moby; Hall kan totaal niet zingen, het is mij een raadsel waarom hij denkt zijn songs te moeten voorzien van dodelijk saaie en onevenwichtige vocalen. Enkele soul zangeressen kunnen de boel nog wel rechttrekken, een gospelkoor kan een nummer nog van extra cachet voorzien maar alleen kan Hall de boel niet trekken. Everything Is Wrong, Play en 18 hebben nog wel hun charme hoewel ook geen toppers in mijn ogen. Hotel is tergend saai, nergens veer ik op, hoor ik een melodie die mij meeneemt naar hogere sferen. Neen, een groot Moby fan ben ik niet maar afgaande op zijn platen van de laatste 20 jaar heb ik ook voor mijn gevoel niet veel gemist.