Heel chill out inderdaad... (Hoewel ik de term 'chill out' liever vermijd.) Ik durf bijna te zeggen dat deze B-kantjes me meer weten te boeien dan Play zelf. Ik bedoel, op Play staan toch iets te veel veelgedraaide singles, waardoor ik die plaat wat minder interessant ga vinden. Ik denk dat op Play enkele van Moby's mooiste nummers staan, maar voor een album die min of meer in principe al in de schaduw van zijn grote broer staat, heeft The B-Sides verrassend veel opmerkelijke nummers.
Is het niet heerlijk om op een zwoele zomeravond, in het donker in de tuin te zitten, drankje erbij, geliefde erbij, terwijl Summer op de achtergrond wordt gespeeld?
Zeer mooie maar soms ook echt deprimerende muziek, een sombere sfeer. Interessant: beluister dit met een hoofdtelefoon op in je bed (vooral Sunspot). Ik kwam in een fascinerend gebied terecht tussen droom en realiteit, wat echt een buitengewone ervaring was. Summer is een opflakkering van hoop op deze plaat, die dan gevolgd wordt door het ongelofelijk neerslachtige Spirit. Wat een emoties kan die man toch creëren met zijn muziek.
Ik heb zowel Play als deze in mijn bezit, maar als ik eerlijk ben luister ik liever naar deze! Heerlijke laid back muziek. Sunspot vind ik een geweldig nummer (hoog 'hoofdschud' gehalte)