Fred Wesley - From Be Bob to Hip Hop (1998)

Goed album, Fred wesley heeft een fijne stem en er staan veel funky nummers op maar ook een paar dope hip-hop tracks (like this, Like That)

Beautriful Temptress vind ik zelf een super track (Blaasinstrument )

Wat een heerlijk album zeg. Fred Wesley, die ik wel eens eerder voorbij heb horen komen, is een geweldige trombonist. Zijn blaaskwaliteiten zorgen voor een heerlijke afwisseling tussen jazz en funk, waarbij de veel voorbijkomende piano uiteraard ook een grote rol bij speelt. Er wordt soms iets te weinig gerapt. Niet perse omdat ik de muziek niet kan verdragen zonder rap, het tegendeel zelfs. Maar doordat er maar zo nu en dan gerapt wordt zit is de afwisseling over het gehele album te groot. Maar buiten dat is het puur genieten. Offering is een heerlijke muzikale reis. Wat mij verraste is dat het album mij niet verveeld, hoewel de afspeeltijd ruim een uur is: iets wat voor mij vaak niet positief uitpakt. 4*

Ik vind dit een beetje een onevenwichtig album. Wellicht was het me beter bevallen als er echt 100% gekozen was voor een geheel hiphop-jazz album in plaats een aantal nummers aangevuld met jazztracks (Slide Man, Keep A Thang Happ'ning en Offering), easy listening jazztracks (Beautiful Temptress, Chocolate Soop en Rehab), r&b tracks (Time For Us) en zelfs halve spoken word tracks (Wanna Be). Funk School, Like This, Like That, Mo' Money, Hey You In The Neighborhood zijn dan de hiphop-jazz tracks en ook niet ieder nummer hiervan overtuigt mij volledig. Er is geen discussie over de vaardigheden van Fred Wesley, als former lid van o.a. James Brown's en George Clinton's band. Maar met dit album weet hij mij niet helemaal lyrisch te krijgen. Ik vind de kwaliteit van de nummers uiteenlopen van matig via aardig tot goed. Helaas vind ik te weinig materiaal op dit album echt memorabel. Funk School, Mo' Money, Beautiful Temptress en Hey You In The Neighborhood vind ik redelijke goede nummers en de rest wat minder. Ik zou eigenlijk een 5,5 willen geven, maar in MuMe beoordeling ga ik voor 2,5*.

Een mix van easy-listening jazz en funk, af en toe aangevuld met wat raps. Het geheel doet wat rommelig aan, wat op zich geen ramp is natuurlijk, maar het ontbreekt helaas aan memorabele nummers en momenten. Wellicht dat ik dit in de toekomst nog wat vaker opzet en beter ga waarderen, maar voor nu voldoet een kleine voldoende.