Adrian Belew - Side One (2005)

Deel 1 van het tweeluik "Side One" / "Side Two". Dit is het drukkere deel. Een hoop gefreak maar op 1 nummer na (Madness) zeker geen zinloos gefreak (freaken om het freaken). Dit album ligt erg dicht tegen het geluid van King Crimson van de jaren 90 aan.

Favo tracks 1 en 6

Deel 1 van de Sides-trilogy. Dit laat horen wat Belew inbracht by King Crimson: drukke, freaky maar vooral briljante gitaarpartijen en de zang. Het mist over het algmeen de intensiteit van Crimson, maar voor een Belew solo album is dit behoorlijk heavy, aangezien hij meestal wat meer naar Beatle-achtige popstructuren neigt. Misschien daardoor is dit wel mijn favoriete Belew solo album.

Er is nogal wat commentaar geweest dat de Sides-albums ieder nogal kort zijn (ruim half uurtje per stuk) en dat van de 3 albums samen 1 goed album samen te stellen is. Daar zit wel wat in, maar voor mij is meer Belew per keer snel te veel, dus ik vind het wel prima zo!