Onmiskenbaar Pylon, meer variatie dan op Gyrate (het album) maar die onnavolgbare drive die het van het debuut een briljante plaat maakte ontbreekt hier een beetje.
Een klein beetje maar hoor, want dit is absoluut ook top.
Ijzersterk begin met K en Yo Yo (of hoe met weinig een song zo kan beklijven).
Volgende absolute hoogtepunt is Crazy, dat nog werd gecoverd door medestadsgenoten Stipe en co.; misschien wel de beste song van Pylon die ik al gehoord heb.
Eigenlijk bespeur ik geen valse noot, wat na Crazy volgt zijn gewoon goeie songs met dat karakteristiek gitaarspel van de begin dit jaar tragisch overleden Randy Bewley.