Songdog - A Life Eroding (2010)
mijn stem
6 stemmen
Verenigd Koninkrijk
Folk / Rock
Label: One Little Indian
-
A Life Eroding (So Much Sorrow) (4:33)
-
Obediah's Waltz (4:45)
-
Gene Autry's Ghost (5:00)
-
3:30am (Small Talk) (5:25)
-
1979 (4:45)
-
Elaine (6:26)
-
Shaman (4:01)
-
I Got Drunk and I Wrote You a Poem (4:56)
-
It's Raining on the Old Cat's Grave (4:45)
-
An Old Man's Love (4:32)
-
The Widow (5:01)
0
geplaatst: 22 juni 2010, 23:46 uur
Twee jaar terug was ik helemaal in de ban van Songdog, een band die ik tot dan toe nog niet kende.
A Wretched Sinner's Song werd een persoonlijk lievelingetje en het lukte me aardig meer mensen enthousiast te maken.
Binnen korte tijd had ik alle albums in bezit en was Songdog niet uit mijn cd-speler te branden.
En toen ineens werd het stil........... de stemmen bij het album druppelden mondjesmaat binnen en in mijn cd-speler kwam Songdog niet echt meer terug.
Was er sprake van een korte euforie? Je zou het denken. Zeker ook omdat het verschijnen van A Life Eroding geheel aan mij voorbij is gegaan toen het in april gereleased werd.
Maar ach wat zijn 2 maanden en ik kan verzekeren dat ik Songdog op dit moment weer helemaal in mijn hart kan sluiten als ware het mijn verloren zonen zijn.
Lyndon Morgans zingt als vanouds zo melancholisch als wat en het zijn deze keer de nummers die opvallen. Want er zijn wat instrumenten aan toegevoegd en je zou haast kunnen zeggen dat er sprake is van wat uptempo songs. Dit moet je dan wel in een Songdog-kader plaatsen want echt vrolijk zullen de liedjes van dit gezelschap wel nooit worden.
Gelukkig behouden ze alle pracht en praal en is er wederom sprake van juweeltjes die meer en meer gaan glimmen naarmate je ze vaker draait.
Typisch zo'n album waar je langzaam in op kunt gaan. Misschien niet zo erg geschikt voor een zomer, maar ik heb geen zin om het te laten wachten tot de herfst. Tegen die tijd haal ik het gewoon weer tevoorschijn. Misschien met het risico dat er daarna weer een stilte periode aanbreekt maar ik ben er inmiddels van overtuigd dat Songdog absoluut een blijvertje is en A Life Eroding komt gewoon naast de voorgangers te staan. Wat dat aan gaat erodeert de vakmanschap van Songdog nog lang niet en blijf ik er flink van genieten.
A Wretched Sinner's Song werd een persoonlijk lievelingetje en het lukte me aardig meer mensen enthousiast te maken.
Binnen korte tijd had ik alle albums in bezit en was Songdog niet uit mijn cd-speler te branden.
En toen ineens werd het stil........... de stemmen bij het album druppelden mondjesmaat binnen en in mijn cd-speler kwam Songdog niet echt meer terug.
Was er sprake van een korte euforie? Je zou het denken. Zeker ook omdat het verschijnen van A Life Eroding geheel aan mij voorbij is gegaan toen het in april gereleased werd.
Maar ach wat zijn 2 maanden en ik kan verzekeren dat ik Songdog op dit moment weer helemaal in mijn hart kan sluiten als ware het mijn verloren zonen zijn.
Lyndon Morgans zingt als vanouds zo melancholisch als wat en het zijn deze keer de nummers die opvallen. Want er zijn wat instrumenten aan toegevoegd en je zou haast kunnen zeggen dat er sprake is van wat uptempo songs. Dit moet je dan wel in een Songdog-kader plaatsen want echt vrolijk zullen de liedjes van dit gezelschap wel nooit worden.
Gelukkig behouden ze alle pracht en praal en is er wederom sprake van juweeltjes die meer en meer gaan glimmen naarmate je ze vaker draait.
Typisch zo'n album waar je langzaam in op kunt gaan. Misschien niet zo erg geschikt voor een zomer, maar ik heb geen zin om het te laten wachten tot de herfst. Tegen die tijd haal ik het gewoon weer tevoorschijn. Misschien met het risico dat er daarna weer een stilte periode aanbreekt maar ik ben er inmiddels van overtuigd dat Songdog absoluut een blijvertje is en A Life Eroding komt gewoon naast de voorgangers te staan. Wat dat aan gaat erodeert de vakmanschap van Songdog nog lang niet en blijf ik er flink van genieten.
* denotes required fields.
* denotes required fields.