Kurt Vile - Square Shells EP (2010)

Hele goede EP. Misschien is deze EP nog wel meer pop dan we van de man gewend zijn, desalniettemin erg goed. Een fijn zoethoudertje tot het volgende album

Heel erg tof inderdaad. De strummers (1, 4, 5, 7) zijn heerlijk. Tegelijk speels, druggy, bedachtzaam en upbeat. En verdomd catchy! De synthesizer-nummers (2, 3, 6) zijn juist zwaar meeslepend en out there, vooral zo vervreemdend als ze klinken. Het mooiste is nog wel dat ze helemaal nergens naartoegaan: het is geen 'drone', maar het gehele nummer toch wel min of meer hetzelfde geluid.
Dit album lijkt dat kleine momentje te zijn voordat je gaat slapen als je je lichaam al niet meer kan bewegen, je heerlijk warm in je bed ligt, en juist op dat laatste moment een paar geniale ingevingen krijgt die je de volgende ochtend vergeten gaat zijn. Je dromen behoren niet meer tot dagdromen (die je controleert), maar ook niet tot normale dromen (die onbestuurbare rollercoaster). Schemerdromen, daar staat het vol mee. Sommige dromen zul je onthouden, sommige niet, maar op z'n minst zul je na een half uur wakker worden en weten dat je een geweldige vriend hebt gevonden, op prachtige plekken bent geweest, verlossing hebt gevonden, en dat Kurt Vile geweldige songs opneemt. En wat doe je dan? Juist: nog eens omdraaien.

Niet meteen meer 'pop' wel een stuk rustiger tegenover bijv. Childish Prodigy. Verder weer een fijne van Kurt!

Fantastische neopsychedelische folk ep. 4,5*