My Sister's Machine - Wallflower (1993)

Lekkere vuige rockmuziek en een zanger met een grofkorrelig stemgeluid, zeg maar het betere schuurpapier. Origineel is het nergens, verwacht geen inventieve uitstapjes of een band die het houthakkersgenre van een nieuwe dimensie voorziet. Echter de rechttoe- rechtaan wijze waarop de heren hun songs aan je voorschotelen heeft wel een bepaalde charme. Het is echter niet alleen maar van 'van dik hout zaagt men planken' af en toe gunt de band een doorkijkje en komen er wat stemmige stukken voorbij die voor de nodige afwisseling zorgen; Empty Room en Mockingbird vormen hier fraaie voorbeelden van. Het is jammer dat de heren te weinig hun eigen pad volgden - Soundgarden kijkt bij elke song over de schouder mee - zich te weinig onderscheiden van enkele vakbroeders uit het Seattle van begin jaren 90.
Desalniettemin staat er genoeg fraais op dit schijfje om te blijven boeien.