Ook net als bij
John Mclaughlin's CD
Que Alegria ook hier nog geen recensie.
Op deze CD wordt Mclaughlin begeleidt door
Elvin Jones (drums) en
Joey DeFrancesco (Hammond B3) en bevat pure jazz. Het klinkt ondanks dat er geen bassist in de band zit heel solide en is er een stevige basis. Vermoedelijk wordt die gelegd door de Hammond. Mclaughlin laat zijn elektronica thuis en haalt pure klanken uit zijn (elektrische) gitaar. Ik vermoed, na bestudering van de foto's uit die periode (1993-1995) op zijn
site, dat hij op een
Gibson ES-195 speelt.
Dit is een tribute aan
John Coltrane. Heel toepasselijk dat zijn drummer Elvin Jones op de cd mee speelt.
Maar liefst 3 nummers van de cd zijn van de hand van John Coltrane en het eerste nummer is van
Duke Ellington die zijn compositie opdraagt aan John Coltrane. Beiden speelden samen op diverse gelegenheden en plaatopnames. Wat mij betreft had deze cd
Take the Coltrane mogen heten.
De beste nummers vindt ik niet die van John Coltrane, hoe goed ze ook door zijn trio worden uitgevoerd, maar
My Favorite Things en
Afro Blue geven het groespgeluid goed weer.