Prince Rama of Ayodhya - Architecture of Utopia (2010)

Alsof Dead Can Dance dit glorieuze feestje opent met Dawn of Astronomy...... het mystieke is alom aanwezig en toch klinkt Architecture of Utopia aards genoeg om ervoor te zorgen dat je niet al te veel gaat zweven.
Misschien is het de soms donkere en duistere electronica die hiervoor zorgt, want qua zang is het zeker nogal freaky (liefhebbers van rare stemmetjes kunnen hun voordeel hier wel mee doen).

Prince Rama of Ayodhya (tegenwoordig afgekort tot Prince Rama) mag ik een regelrechte ontdekking noemen: een aparte manier van muziekmaken en toch klinkt het op de een of andere manier bekend in de oren. Wereldse klanken, gemengd met folk, electronica en aanverwanten: het zorgt voor een half uurtje aangenaam luisterplezier.
En horen we in Breaking the Kitsch Barrier Elvis niet vanaf een wolkje meegalmen? (Take My Hand uit Can't Help Falling in Love).

Vooral te beluisteren als 1 geheel, 1 lange mantra waarin je compleet kunt opgaan. Zorg er wel voor dat je niet te veel met je hoofd in de wolken terechtkomt