Recensies die er niet toe doen zijn al vaak geschreven. Meestal doen ze er niet toe omdat de artiest die het desbetreffende album uitbrengt amper iemand overtuigt. Toch kan het voor een schrijver zeer vermakelijk zijn om iets over een dergelijke rapper (om het te specificeren) en het bijbehorende album te schrijven. Voornamelijk als er sympathie is voor de muzikant, of als de gemaakte plaat simpelweg van een aangenaam niveau is. Bij Brand New Old Me van Shawn Jackson is helaas alleen het gegeven van de onbekendheid het geval, de cd zelf weet namelijk absoluut niet te boeien.
De voornaamste reden hiervoor is dat het raptalent bij de gastheer zelf zeer beperkt is. Zijn nasale stemgeluid is nadrukkelijk aanwezig en roept al na luttele ogenblikken ergernis op, aangezien snel blijkt dat Shawn Jackson geen gevarieerde flow heeft en hij zijn raps verveelt oplepelt. Hoewel dit laatste meer rappers wordt verweten, is het dus pas vervelend als het eentonige stemgebruik totaal niet aanslaat.
Nu kan Shawn Jackson er waarschijnlijk weinig aan doen dat hij geen fijne stem heeft om naar te luisteren. Wat de MC wel valt aan te rekenen is het feit dat hij met bijzonder weinig passie rapt en zijn verzen opdreunt alsof het verplichte kost is. Dit valt onder andere af te leiden aan het constant lage tempo waarmee de woorden de keel van Shawn Jackson verlaten. Woorden die zinnen vormen, die vervolgens nauwelijks weten te boeien, wegens een de te beperkte woordenschat van de rapper. En ook het voornaamste thema van Brand New Old Me, de obstakels die de rapper zou hebben overwonnen op het pad naar de volwassenheid, wordt clichématig uitgewerkt: Shawn had het als kind niet makkelijk, maar nu hij rapper is kan hij zich meer veroorloven.
En als je zo’n beperkte rapper bent, zijn het alleen nog maar de instrumentaties die je kunnen redden. Deze dienen dan wel nadrukkelijk aanwezig te zijn, waardoor niet de raps maar de beats het meest opvallen. Dit is op Brand New Old Me helaas niet het geval, aangezien de veelal simplistische, organische beats de vocalen niet kunnen overstemmen. Het ontbreekt de producers van dienst, onbekende namen zoals Cook Classics, Cloud en Beat-MakerBeat, lef. Want als de nadrukkelijk aanwezige raps worden weggedacht - wat een schier onmogelijke taak is - dan blijven er overwegend beheerste beats over die van weinig poespas zijn voorzien. Aardig om naar te luisteren, maar niet geschikt voor deze LP.
Maar om Brand New Old Me nu een kans te geven vanwege de afwezige beats zou geen goede zet zijn en slechts tijdverspilling betekenen. Elke minuut die je als luisteraar aan dit zouteloze werk van Shawn Jackson besteedt is er één te veel - laat staan het recenseren van wat je hebt gehoord. Deze beoordeling is er dan ook meer een voor het archief.
www.hiphopleeft.nl