Pak minder experimenteel dan het 3rdM werk, maar toch echt wel een lekker album dit. Misschien omdat ik niet al te veel hard/darkcore meer luister, maar deze knalt toch echt wel lekker.
Geen complexe stuff, zoals "Hiroshima" mooit illustreert. Harde, snelle distorted basses die door je speakers razen. Wat verschillen in klank hier en daar, cool breakje, koddige retro samples, maar vooral veel gebeuk dus. "Urban Splash" valt eigenlijk net hetzelfde samen te vatten. Lekker druk en lawaaierig gebeuk, geen plaats voor afgeborstelde samples of fijn uitgekiende ritmes. "Somnambulism" komt met wat breakbeat achtigere ritmes. Zeer bekende melodie (al ontsnapt de naam me weer - hiphopnummertje geloof ik). Zeer coole intro, waarna het wel iets te snel terugkeert naar het bekende concept, maar eigenlijk mag dat hier best, want Micron doet het echt goed vind ik. "Phoneutria Fera" maakt het net allemaal nog wat extra chaotisch, en is dan ook de eerste echte geniale track op dit album. Snelle, ruwe en schreeuwerige beuktrack.
"Psychotoxic" haalt weer een leuk introtje boven, vlamt er wat doorheen samples bij, maar borduurt daar jammer genoeg niet echt op voort. De rest van de track is net iets te lam, wel leuk, maar had wat steviger gemogen. Zoals "The Slums Of Carcas" bijvoorbeeld. Leuke, knallende track, veel gekap en gehark, weirde voice sample en verder weer veel stevig gedreun. "Darkness Falls" is nog een zeer aardig hoogtepunt. Vooral het stuk met dat dromerig waveje, en die harde droge bass net daarna. Zo hoor ik m'n hardcore graag beuk, nog een laatste keer alles uit de kast, geen rustig moment te bekennen, puur en zuivere harde beukcore.
Micron brengt weinig variatie, maar dat lijkt me hier ook niet de bedoeling, en kan dat zelfs best appreciëren. Vind je dit maar niks, dan zit er een lage score in, vind je dit leuk, dan is dit een geweldig album. Ik vind het dus geweldig, daarom ook 4.5*. Mag dit no-nonsense, straight-forward hard doorbeukend geweld wel, zeker als het zo goed is uitgevoerd als hier. Lap dus, 4.5*