tunng - Mother's Daughter and Other Songs (2005)

Hier ga ik maar eens achteraan: een spannende combi van folk en electronica (okee, niet nieuw, maar toch ).
Het geluid doet soms denken aan Badly Drawn Boy, en qua samenzang denk ik een beetje aan Crosby, Stills & Nash of een Simon & Garfunkel.
En opeens krijg ik ook weer zin om de cd van Oi Va Voi te draaien.....

Licht die electronica-factor nog 's wat meer toe? Je maakt me wel nieuwsgierig.

Beoordeel zelf maar: http://www.tunng.co.uk

Er circuleren ook nog wat snippets op het net. Ik moet zeggen dat het mij ook méér dan nieuwsgierig maakt. Laat me weten hoe jij er over denkt. Ik ga dit de komende tijd zeker opzoeken en uitgebreid beluisteren bij de platenboer.

Ik vind "This is... Tunng" veel weg hebben van die laatste plaat van CoCoRosie. Alleen heeft de liefelijke en vernuftige samenzang van de gezusters Casady plaatsgemaakt voor een wat "plattere" mannelijke voordracht.

Ook staat het electronische element bij Tunng wat meer op de voorgrond dan bij CoCoRosie.

Voorlopig vind ik deze plaat best okay klinken: hier en daar wel een beetje eentonig, maar al bij al zeker de moeite van een tweede luisterbeurt waard. De cijfermatige waardering van mijn kant volgt dus nog

Ben er maar eens naar gaan luisteren. Aanvankelijk lijkt het allemaal wel leuk, maar na verloop van tijd begint het wat vervelend gedreutel te worden in mijn oren. Ik moest gelijk aan de band Mum denken, daar had ik dat ook. De bliepjes en piepjes werken op mijn zenuwen na verloop van tijd. Jammer, want het nummer Tale from Black vond ik erg sterk en wekte mijn interesse. Het blijft bij aanvankelijke interesse .....

Vreemde, maar ook wel zeer mooie plaat. Folk met samples en electronica. Dat die electronica en samples zijn toegevoegd is een goede zaak, want anders zou het allemaal wat al te zouteloos klinken.

Nummers varieren nogal qua toegankelijkheid. Song of the Sea en Tale from Black kun je zo meezingen, terwijl Out The Window With The Window en Kinky Vans wat meer draaibeurten nodig hebben (en dan blijken het imo meteen de fraaiste nummers). Jammer dat het niveau naar het einde toe wat afzwakt, met Code Breaker als lusteloos dieptepunt.

Toch een dikke vier sterren vanwege de liedjes en de bliepjes en de samples (die schijnen iets met de film 'The Wicker Man' te maken te hebben). Ben nu al benieuwd naar hun volgende.

Na vele malen beluisteren blijft deze Cd me toch wel bekoren. Sfeervol zonder dat het al te vervelend wordt, dankzij de perfecte mix tussen eletronica en folk.

Toch echt wel een CD waar ik graag naar teruggrijp. Niet al te toegankelijk, effe door de pingeltjes heenluisteren en de pracht blijft over. Gebeurt me niet vaak dat ik een CD nergens op vind lijken en da's een ode aan Tunng (of een tekort in mijn muzikale database )

Erg jammer van die vervelende zanger, want de muziek klinkt best fijn zo.. 2,5*

erg interessant zo op het eerste gehoor, ga er even wat meer naar luisteren voordat ik er een cijfer voor geef

Ik mis een ziel, wat over blijft is slechts gebakken lucht dat me nergens echt weet te prikkelen.

Niet zo goed als de opvolger Comments of the Inner Chorus, maar toch zeker wel een dikke 4 sterren waard. Tale From Black is een fantastisch nummer!

En zo is de folk in dit millennium mijn leven binnen geslopen, hier met dit schitterende folktronica album dat zich inmiddels stevig tussen mijn favoriete muziek heeft verankerd.

Mooi, doet me soms denken aan The Postal Service met al die prachtige bliepjes en blipjes op de achtergrond.

Tale from black is ( naar mijn mening ) een van de mooiste en duisterste Folk nummers ooit geschreven.

Niet alle nummers op het album kunnen me tevens evenveel interesseren. Latere albums zijn toch echt iets beter que productie waarde en nummers.
Toch supermooi.

Kinky Vans Fenomenaal nummer.

mooie plaat, draai m nu weer op geel vinyl.
Toen gezien met deze tour in Desmet bij de VPRO avonden, was prachtig.
Snap niet dat mensen dit saai vinden of geen ziel, bull, dit is vrij uniek. Zang is prachtig, wat ik vaak met Folkotronica mis.

Tunng is het Britse duo Mike Lindsay en Sam Genders en Mother’s Daughter And Other Songs is een cd-debuut dat zich lastig laat vangen.
Ik zag hier de term folkotronica langs komen, dat vind ik wel passend. Sam Genders zorgt voor de folk, pastorale akoestische liedje geheel in de Britse stijl met begeleiding van gitaar, dulcimer en banjo. Denk aan onder andere Nick Drake.
Mike Lindsey is van de elektronica en hij zorgt voor bliepjes, andere geluidjes, samples. Nu is folk en elektronica wel meer gebruikt, denk bijvoorbeeld aan Afro Celt System die er ook nog Afrikaanse muziek doorheen mengden. Maar dit is geheel anders. Het grote verschil is dat de elektronica hier niet als ritmeverhogend element ingezet wordt, maar als een irritante tegenpool of stoorzender. Dus geen zware beats of iets dergelijks. Maar wel samples van stemmen, van tv fragmenten soms totaal verdraaid. Dat is wel heel verrassend.
De samenzang van beide heren is heel erg goed, enkel bekruip je soms het gevoel, is dit nu niet te veel een maniertje. Wordt de prachtige folk niet totaal 'bedorven' door die rare geluidjes of is het juist briljant. Ik weet dat Cam Penner op zijn laatste plaat ook juist de wat afwijkende elektronica gebruikte , wat de plaat toch wel wat extra's gaf.
Hier ben ik er nog niet van overtuigd, maar ik vind het wel bijzonder intrigerend. Moet nog een beetje landen, ik start met 3,5 ster.