Heart - Red Velvet Car (2010)

5 stemmen, geen berichten...

Hoe verhoudt deze plaat zich tot Jupiters Darling?!?

raar maar de eerste keer dat ik heart live heb gezien was ik nog zeer jong
in het voorprogramma van nazareth.......[ja van love hurts..]
beide dames maakte toen al een zeer grote indruk op mij.
altijd blijven volgen tog,,,,,
puik album...............................................aanrader voor zomeravond met glaasje wijn in de tuin...
aanrader is de live dvd,,,,,,,,,,,,veel van dit album...
kwaliteit blijft, blijk wel weer.....

Erg relaxde plaat, wel erg kort.

Ann zingt nog altijd erg goed, al haalt ze niet meer de noten die ze vroeger haalde.

WTF vind ik geen leuk nummer, de rest daarentegen wel.

Standvastiger album dan Jupiters Darling en in de vorm van Death Valley ook nog echt een monstertrack, maar ook deze cd trekt me lang niet zoveel als de vroegere albums. De sfeer is op zich wel mooi, maar waar Dreamboat Annie nog iets sprookjesachtigs had, is de balladesque sfeer hier toch meer van het cowboygehalte waar ik niet zo'n grote fan van ben. Wel consistente sound en alsnog beduidend beter dan wat andere klassieke bands uitbrachten rond deze tijd. Gewoon niet echt mijn ding.

Voorlopige tussenstand:
1. Dreamboat Annie
2. Dog & Butterfly
3. Little Queen
4. Magazine
5. Bebe Le Strange
6. Desire Walks On
7. Brigade
8. Bad Animals
9. Heart
10. Private Audition
11. Red Velvet Car
12. Jupiters Darling
13. Passionworks

Hier moet ik toegeven dat ik Heart toch wat onderschat heb. De laatste albums van deze band komen een stuk oprechter over dan wat in de jaren tachtig en negentig uitgebracht werd. Ik denk dat de break/lange pauze de dames wel echt goed gedaan heeft. Je merkt hier wel een bepaalde pensioenhouding in op. Deze platen zijn duidelijk met plezier gemaakt. Het lijkt wel alsof er geen enkele druk meer is. Dit album is ook wel wat kalmer dan Jupiters Darling, maar maakt verder ongeveer net zo weinig indruk. Het is niet verkeerd om dit op de achtergrond te hebben. Er zitten wel behoorlijk wat country invloeden in verweven en het heldere zingen maakt plaats voor een meer hees stemgeluid. De Wilsons worden natuurlijk ook een dagje ouder. Het imponeert niet, maar Red Velvet Car is een sympathiek album en ik kan me wel voorstellen dat er fans zijn die dit echt heel goed vinden. De korte speelduur is een zegen.

Tussenstand:
1. Little Queen
2. Dreamboat Annie
3. Magazine
4. Red Velvet Car
5. Jupiters Darling
6. Bebe Le Strange
7. Dog & Butterfly
8. Desire Walks On
9. Bad Animals
10. Passionworks
11. Brigade
12. Private Audition
13. Heart

De opvolger van Jupiters Darling is met dezelfde kern opgenomen: Ann en Nancy Wilson en alleskunner-inclusief-gitarist Craig Bartock, gedrieën schreven ze de nummers van Red Velvet Car. Daarnaast was vaste liedjessmid Sue Ennis medeverantwoordelijk voor twee liedjes. Producer is deze keer Ben Mink, die ook de nodige instrumenten speelde.
De muziek ligt in lijn met de rock van de voorganger, zij het met twee verschillen: folk ontbreekt bijna geheel en de muzikanten met een grunge- of zelfs metalachtergrond zijn vertrokken. Daardoor klinkt meer traditionele rock met daarin de nodige blues. De stem van Ann blijkt met het klimmen van de jaren iets heser geworden en daarmee alleen maar mooier. Sessiedrummer Ben Smith is wederom van de partij.

Ondanks de zes jaar tussenpoos is het een relatief kort album geworden van 37 minuten. Waar je dan een strenge selectie zou verwachten, zijn er weinig uitspringende nummers. Weliswaar wordt recht uit het hart gemusiceerd, de composities pakken lang niet altijd.
Dat geldt niet voor W.T.F. (op mijn loonstrook bedoelen ze daar werktijdsfactor mee), dat met z'n lange akkoorden op elektrische gitaar zó op één van de eerste drie albums had gekund en extra wordt opgestuwd door de emotionele zang. Het was single maar werd geen hit.
Die kwaliteit klinkt in iets mindere mate op het titellied, waar blues prevaleert. In Hey You zowaar enige folk of misschien zelfs countrypop, met een nanana-meezingrefrein. Ingetogen is het eerste deel van Safronia's Mark, dat later op gang komt met een strijkersarrangement en Death Valley bevat de omfloerste rock van de beginjaren.

Wie van in blues gedrenkte rock houdt, zal enthousiaster zijn dan ik. Pakkende melodieën worden te vaak gemist, al houdt de stem van Ann het op een krappe voldoende. Sinds 2010 verscheen geen heruitgave, waardoor Red Velvet Car nog altijd niet op vinyl is verschenen. Het album staat niet op mijn streamingplatform, maar op YouTube vond ik deze gebruiksvriendelijke upload.