0
geplaatst: 2 september 2021, 21:30 uur
Battiato heeft iets met zeven nummers op zijn albums.
Pollution (1972), "Clic" (1974), L'era del Cinghiale Bianco (1979), Patriots (1980), La Voce del Padrone (1981), L'Arca Di Noè (1982). Allemaal albums uit een tijdperk waar hij het blijkbaar bij zeven tracks hield en ook op L'era del Cinghiale Bianco zijn dat weer schitterende juweeltjes. Waarom zou je er dan een paar teveel doen?!
De stem van Franco heeft iets troostends, zacht, maar toch dwingend om naar te luisteren ook al versta ik er geen bal van.
Ondanks dat dit album best past in de tijdgeest van die tijd klinkt het nog best fris. Battiato is gewoon meester het schrijven van goede popsongs. Zweden heeft ABBA, Italië heeft Franco Battiato.
Pollution (1972), "Clic" (1974), L'era del Cinghiale Bianco (1979), Patriots (1980), La Voce del Padrone (1981), L'Arca Di Noè (1982). Allemaal albums uit een tijdperk waar hij het blijkbaar bij zeven tracks hield en ook op L'era del Cinghiale Bianco zijn dat weer schitterende juweeltjes. Waarom zou je er dan een paar teveel doen?!
De stem van Franco heeft iets troostends, zacht, maar toch dwingend om naar te luisteren ook al versta ik er geen bal van.
Ondanks dat dit album best past in de tijdgeest van die tijd klinkt het nog best fris. Battiato is gewoon meester het schrijven van goede popsongs. Zweden heeft ABBA, Italië heeft Franco Battiato.
0
geplaatst: 11 september 2021, 19:23 uur
Luna Indiana, is hier in zijn vroegste vorm te horen.
Battiato op het randje van edelkitsch, maar hij blijft aan de goede kant en daardoor weet dit mij altijd te raken.
De latere versies (en ook die van Alice) zijn oorverdovend mooi!!!
Ooit is dit nummer nog gebruikt in een soundtrack bij een Nederlandstalige serie, ik dacht De Fabriek.
(met Pleunie Touw en Rudi Falkenhage).
Il Re del Mondo ook in zijn eerste uitgave, een langzamere versie, maar Franco zingt dit heel sterk.
All over is dit een heel verrassend en afwisselend album, met diverse muzikale vondsten.
Een tijdloos album. (maar dat telt voor al zijn werk...)
Battiato op het randje van edelkitsch, maar hij blijft aan de goede kant en daardoor weet dit mij altijd te raken.
De latere versies (en ook die van Alice) zijn oorverdovend mooi!!!
Ooit is dit nummer nog gebruikt in een soundtrack bij een Nederlandstalige serie, ik dacht De Fabriek.
(met Pleunie Touw en Rudi Falkenhage).
Il Re del Mondo ook in zijn eerste uitgave, een langzamere versie, maar Franco zingt dit heel sterk.
All over is dit een heel verrassend en afwisselend album, met diverse muzikale vondsten.
Een tijdloos album. (maar dat telt voor al zijn werk...)
* denotes required fields.
* denotes required fields.