Hun debuutalbum had als titel “Warriors of the Dead”, hun tweede heeft als titel “Back from the Dead”. Het moet zijn dat hun campagne niet echt het verhoopte resultaat opleverde. Wellicht daarom dat een andere bassist werd aangetrokken, maar wanhoop niet, het zijn nog altijd dezelfde onbekend gebleven namen.
Bij de eerste tonen laat zich al de Achilleshiel zich openbaren bij deze Cobra. Ik hoor nog altijd zo dolgraag debuutalbums uit die NWoBHM beweging en ik ben vergevingsgezind qua prestaties en geluid want ik denk dan altijd: de fundering is er, nu nog de rest van het huis.
En daar schort het wat, er zijn iets te veel overeenkomst qua muziek en geluid met de eersteling Warriors of the Dead, er lijkt weinig tot geen vooruitgang gemaakt, hoewel een nummer met een akoestisch intro begint en een ander met een kort keyboard intro. Een iets helderder geluid laat toch de kleine tekortkomingen van de zanger horen, geïllustreerd in Curse of Eden. Life's Door vind ik het minste nummer.
Leuk is het om te horen want leuke dingen staan er echt wel op, zoals bijvoorbeeld Devil's Daughter en Night Creatures. Alleen valt het mijns inziens niet genoeg meer op, je mist die allesverwoestende krakers die voor een bijvoorbeeld Iron Maiden jaren voordien wel die doorbraak opleverden. Het hoogtepunt van de NwoBHM was dan toen al lang achter de rug en velen hadden toen al lang hun kans gemist.